II Ka 695/18

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał sprawę z apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonych P. S. i B. S. oraz przez samą oskarżoną B. S. od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie, który skazał P. S. za czyny z art. 282 kk (groźba połamania nóg w celu wymuszenia pieniędzy) i art. 191 § 2 kk (groźba zaboru mienia w celu zmuszenia do zwrotu wierzytelności), a B. S. za nakłanianie do składania fałszywych zeznań (art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 kk). Sąd Rejonowy orzekł wobec P. S. karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata oraz grzywnę, a wobec B. S. karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata oraz grzywnę. Apelujący zarzucali błędy w ustaleniach faktycznych, obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 404 § 2 kpk, art. 366 § 1 kpk, art. 170 kpk, art. 367 kpk), w tym nieprawidłową ocenę dowodów, prowadzenie rozprawy w nowym terminie po długiej przerwie bez ponownego przesłuchania świadków, oraz niewyjaśnienie stanu zdrowia psychicznego oskarżonej B. S. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za bezzasadne. Stwierdził, że ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe, a ocena dowodów wszechstronna i zgodna z zasadami logiki. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kontynuowania rozprawy po odroczeniu, sąd odwoławczy wskazał, że skarżący nie wykazał negatywnego wpływu tej okoliczności na treść wyroku. W kwestii stanu zdrowia psychicznego B. S., sąd odwoławczy powołał się na opinię biegłych, która wykazała pełną poczytalność w czasie popełnienia czynów i brak przeciwwskazań do udziału w postępowaniu. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłaty i wydatki postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający