Orzeczenie · 2021-10-18

II Ka 568/21

Sąd
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Miejsce
Siedlce
Data
2021-10-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwoart. 286 kkprawo karnetransportfakturawalutaniekorzystne rozporządzenie mieniemapelacjakoszty zastępstwa procesowego

Sąd Okręgowy w Siedlcach, w składzie SSO Karol Troć, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. S. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 24 marca 2021 r. (sygn. akt II K 1161/20), którym oskarżony został skazany z art. 286 § 1 Kodeksu karnego. Apelacja zarzucała obrazę przepisów prawa materialnego (art. 286 § 1 kk poprzez błędną wykładnię i uznanie zachowania za oszustwo, a nie delikt cywilny) oraz obrazę przepisów postępowania (art. 391 § 1 kpk i art. 366 § 1 kpk przez odczytanie zeznań świadka K. S. bez jej przesłuchania). Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty za bezzasadne. W odniesieniu do pierwszego zarzutu, sąd podkreślił, że oszustwo polega na wprowadzeniu w błąd w celu niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co miało miejsce w tej sprawie, gdzie oskarżony wprowadził pokrzywdzoną w błąd co do waluty frachtu (PLN zamiast EUR), mając świadomość, że cena w złotówkach byłaby nieopłacalna dla przewoźnika. Sąd wskazał, że zachowanie oskarżonego miało na celu celowe wyłudzenie mienia, a nie było jedynie sporem cywilnoprawnym. Drugi zarzut dotyczący przesłuchania świadka został uznany za chybiony, ponieważ oskarżony i jego obrońca wyrazili zgodę na odczytanie zeznań, a ponadto okoliczności podniesione przez świadka znalazły potwierdzenie w innych dowodach. W konsekwencji, sąd utrzymał wyrok Sądu Rejonowego w mocy, zasądził od oskarżonego na rzecz T. C. (1) zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym w kwocie 840 zł oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 140 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion oszustwa z art. 286 § 1 kk w kontekście transakcji międzynarodowych i wprowadzania w błąd co do waluty.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie kluczowe jest udowodnienie zamiaru oszukańczego i wprowadzenia w błąd co do istotnych elementów umowy.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zachowanie polegające na wprowadzeniu kontrahenta w błąd co do waluty należności za usługę transportową, skutkujące nieotrzymaniem zapłaty, stanowi przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 kk, czy też jest jedynie deliktem cywilnym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie oskarżonego stanowi przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony świadomie wprowadził pokrzywdzoną w błąd co do waluty frachtu (PLN zamiast EUR), wiedząc, że cena w złotówkach byłaby nieopłacalna dla przewoźnika. Działanie to miało na celu celowe wyłudzenie mienia, a nie było jedynie sporem cywilnoprawnym dotyczącym wykonania umowy. Oskarżony nie podjął prób polubownego załatwienia sprawy ani nie zakwestionował faktury bezpośrednio po jej otrzymaniu, co potwierdza zamiar oszukańczy.

Czy odczytanie zeznań świadka na rozprawie głównej, w sytuacji gdy strony wyraziły na to zgodę, stanowi obrazę przepisów postępowania, jeśli świadek nie został bezpośrednio przesłuchany?

Odpowiedź sądu

Nie, odczytanie zeznań świadka za zgodą stron nie stanowi obrazy przepisów postępowania.

Uzasadnienie

Oskarżony i jego obrońca wyrazili zgodę na odczytanie zeznań świadka K. S. na rozprawie, co zostało odnotowane w protokole. Sąd nie miał obowiązku przesłuchiwać świadka wbrew woli stron. Ponadto, okoliczności wskazane przez świadka znalazły potwierdzenie w innych dowodach, co czyniło jej depozycje kompletnymi.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie wyroku w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa / T. C. (1)

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznaoskarżony
T. C. (1)osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 366 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 616 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 ust. 2 pkt 4 i § 15 ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 8

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zachowanie oskarżonego stanowiło celowe wyłudzenie mienia poprzez wprowadzenie w błąd co do waluty frachtu. • Oskarżony miał zamiar bezpośredni popełnienia oszustwa. • Zgoda stron na odczytanie zeznań świadka wyłącza zarzut obrazy przepisów postępowania. • Dowody zebrane przez sąd pierwszej instancji były wystarczające do ustalenia stanu faktycznego.

Odrzucone argumenty

Zachowanie oskarżonego powinno być traktowane jako delikt cywilny, a nie przestępstwo. • Obraza przepisów postępowania przez odczytanie zeznań świadka K. S. bez jej przesłuchania.

Godne uwagi sformułowania

Prawo karne stanowi bowiem w systemie prawnym ultima ratio, co oznacza, że ingerencja prawa karnego w danej dziedzinie życia powinna nastąpić wówczas, gdy inne dziedziny prawa są niewystarczające dla rozstrzygnięcia stosunków prawnych pomiędzy stronami. • Tymczasem jednak owo celowe wyłudzenie miało miejsce w niniejszej sprawie, co wykazane zostało prawidłowo przez Sąd Rejonowy, a które to stanowisko podzielił Sąd Odwoławczy, dlatego też zarzut powyższy nie mógł zostać uznany za trafny. • Oszustwo jest złożonym działaniem lub zaniechaniem i może przybierać postać wprowadzenia w błąd tej osoby, wyzyskania błędu tejże osoby, bądź wyzyskania jej niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

Skład orzekający

Karol Troć

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa z art. 286 § 1 kk w kontekście transakcji międzynarodowych i wprowadzania w błąd co do waluty."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie kluczowe jest udowodnienie zamiaru oszukańczego i wprowadzenia w błąd co do istotnych elementów umowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak granica między zwykłym sporem cywilnym a przestępstwem oszustwa może być cienka, zwłaszcza w kontekście transakcji międzynarodowych i niejasności walutowych. Jest to praktyczny przykład zastosowania prawa karnego jako ultima ratio.

Oszustwo na frachcie: Czy niejasność waluty to już przestępstwo?

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst