II Ka 386/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Suwałkach wyrokiem z dnia 13.10.2022 r. uznał T. L. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 kw (kradzież artykułów spożywczych o wartości 377,83 zł) i wymierzył mu karę nagany, zwalniając jednocześnie od opłat. Obwiniony złożył apelację, podnosząc zarzuty naruszenia art. 5 § 2 KPK (rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść obwinionego) i art. 7 KPK (błędna ocena dowodów), twierdząc, że brak zapłaty za towar miał charakter nieumyślny, a nie umyślny. Sąd Okręgowy w Suwałkach, rozpoznając apelację, uznał ją za zasadną. Sąd podkreślił, że zgodnie z zasadą domniemania niewinności (art. 5 § 1 KPK), oskarżony jest uważany za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona prawomocnym wyrokiem, a ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu. W niniejszej sprawie sąd stwierdził, że wina obwinionego nie została udowodniona. Choć obwiniony faktycznie nie zapłacił za zakupy, jego zachowanie (skanowanie produktów, przyłożenie karty do czytnika) wskazywało na zamiar zapłaty, a nie na zamiar przywłaszczenia, który jest konieczną przesłanką wykroczenia z art. 119 § 1 kw. Brak zapłaty wynikał z niedokończenia transakcji kartą, co mogło być wynikiem lekkomyślności lub niedbalstwa, ale nie umyślnego zaboru. Sąd uznał, że wątpliwości co do zamiaru obwinionego są znaczne i nie dają się usunąć, co w świetle zasady in dubio pro reo (art. 8 KPW) skutkuje koniecznością uniewinnienia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion wykroczenia kradzieży (umyślność, zamiar przywłaszczenia) oraz stosowanie zasady domniemania niewinności i in dubio pro reo w sprawach o wykroczenia.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie brak zapłaty wynikał z niedokończenia transakcji płatniczej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy brak zapłaty za zakupy w sklepie, wynikający z niedokończenia transakcji kartą, stanowi wykroczenie kradzieży z art. 119 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli brak zapłaty wynika z niedbalstwa lub lekkomyślności, a nie z zamiaru przywłaszczenia.
Uzasadnienie
Wykroczenie z art. 119 § 1 kw może być popełnione wyłącznie umyślnie, z zamiarem przywłaszczenia. Zachowanie obwinionego, który skanował produkty i próbował zapłacić kartą, wskazuje na zamiar zapłaty, a nie przywłaszczenia. Wątpliwości co do zamiaru należy rozstrzygać na korzyść obwinionego (in dubio pro reo).
Jak stosować zasadę domniemania niewinności (art. 5 § 1 KPK) w postępowaniu w sprawach o wykroczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Obwiniony jest uważany za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona prawomocnym wyrokiem, a ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu.
Uzasadnienie
Sąd powinien zakładać niewinność obwinionego, dopóki dowody nie pozwolą na wyeliminowanie wszelkich wątpliwości co do winy. Oskarżyciel ma obowiązek udowodnić winę, a obwiniony nie musi dowodzić swojej niewinności.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. L. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| (...) | spółka | pokrzywdzony |
Przepisy (7)
Główne
kw art. 119 § 1
Kodeks wykroczeń
Wykroczenie z art. 119 § 1 kw może być popełnione wyłącznie umyślnie, z zamiarem przywłaszczenia.
KPK art. 5 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obwiniony jest uważany za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona prawomocnym wyrokiem. Ciężar dowodu winy spoczywa na oskarżycielu.
KPW art. 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
W postępowaniu w sprawach o wykroczenia stosuje się odpowiednio przepisy KPK, w tym zasadę in dubio pro reo.
Pomocnicze
KPK art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Niedopuszczalne jest rozstrzyganie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść obwinionego.
KPK art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd ocenia dowody na podstawie przekonania, ale musi to być ocena swobodna, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
KPK art. 74 § 1
Kodeks postępowania karnego
Oskarżony nie ma obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść.
kpw art. 119 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak udowodnienia umyślności czynu (zamiaru przywłaszczenia). • Naruszenie zasady domniemania niewinności i rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść obwinionego. • Błędna ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
o obwinionym uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem • oskarżony (obwiniony) nie musi udowadniać, że jest niewinny • wyrok uniewinniający powinien zapaść zarówno wtedy, gdy wykazana została niewinność obwinionego, ale także gdy nie zostanie udowodniona jego wina • wina obwinionego nie została udowodniona • od strony podmiotowej zarzucane obwinionemu wykroczenie określone w art. 119 § 1 kw można popełnić wyłącznie umyślnie • zabór w celu przywłaszczenia • zachowanie obwinionego wskazuje, iż miał zamiar zapłacić cenę, skoro przyłożył kartę bankomatową do czytnika, jednakże na skutek lekkomyślności czy też niedbalstwa, transakcji w należyty sposób nie ukończył • wątpliwości co do bezpośredniego zamiaru obwinionego, którego nie można domniemywać a należy jak każdą inną okoliczność wykazać dowodami, są tak znaczne i nie dające się usunąć w toku postępowania, że z uwagi na treść art. 5§1 kpk , obwinionego od zarzucanego mu czynu należało uniewinnić, zgodnie z fundamentalną zasadą procesu karnego in dubio pro reo
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion wykroczenia kradzieży (umyślność, zamiar przywłaszczenia) oraz stosowanie zasady domniemania niewinności i in dubio pro reo w sprawach o wykroczenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie brak zapłaty wynikał z niedokończenia transakcji płatniczej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie zamiaru w przestępstwach, nawet w przypadku wykroczeń, oraz jak zasada domniemania niewinności chroni obywateli przed pochopnymi skazaniami.
“Czy zapomnienie o zapłaceniu za zakupy to kradzież? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 377,83 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.