II Ka 143/23

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego D. P., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 3 listopada 2022 r. (sygn. akt II K 97/21), którym oskarżony został skazany z art. 178a § 1 Kodeksu karnego za prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego. Apelacja obrońcy opierała się na zarzutach obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk, poprzez dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego, który twierdził, że zażył amfetaminę dopiero po zatrzymaniu pojazdu. Zarzucono również błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na bezpodstawnym przyjęciu sprawstwa oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że ocena wyjaśnień oskarżonego jako niewiarygodnych była słuszna, gdyż pozostawały w sprzeczności z konsekwentnymi i wiarygodnymi zeznaniami świadków, którzy zaprzeczyli zażyciu narkotyków w samochodzie po zatrzymaniu. Sąd odwoławczy podkreślił, że oskarżony, mimo że wskazywał na zażycie amfetaminy przy pobraniu krwi, nie wspomniał o tym policjantom przy zatrzymaniu. Wobec tego, wyjaśnienia oskarżonego uznano za wyraz przyjętej linii obrony. Ponieważ zarzut obrazy przepisów postępowania uznano za bezzasadny, za niezasadny uznano również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy stwierdził, że materiał dowodowy był kompletny i jednoznacznie wskazywał na sprawstwo oskarżonego. W związku z tym, wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego również uznano za niezasadny. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy, a na podstawie art. 636 § 1 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 220 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający