Orzeczenie · 2024-09-23

II K 667/24

Sąd
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu
Miejsce
Nowy Sącz
Data
2024-09-23
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnejWysokarejonowy
wizeruneknagranie intymnerozpowszechnianienaruszenie prywatnościart. 191a kkuniewinnienieidentyfikacjadowody

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu rozpoznał sprawę przeciwko K.S., oskarżonemu o rozpowszechnienie nagrania intymnego swojej byłej partnerki O.Z. poprzez aplikację społecznościową. Oskarżony twierdził, że udostępnienie nagrania nastąpiło mimowolnie, w trakcie snu, i że nie miał zamiaru wyrządzić szkody. Sąd ustalił, że nagranie powstało za zgodą O.Z., ale nie zawierało jej twarzy ani cech pozwalających na jednoznaczną identyfikację. Sąd, opierając się na doktrynie prawa karnego, uznał, że fragmenty ciała widoczne na nagraniu (pośladki, plecy) nie stanowią "wizerunku" w rozumieniu art. 191a § 1 k.k., ponieważ nie pozwalają na identyfikację osoby. Sąd podkreślił, że rozpoznanie pokrzywdzonej nastąpiło jedynie na podstawie "okoliczności zewnętrznych" (wiedza znajomych o związku), a nie cech samego nagrania. Ponadto, ograniczony krąg odbiorców relacji (około 100 znajomych) nie pozwolił na uznanie tego za "publiczne rozpowszechnienie" w rozumieniu art. 202 § 1 k.k. W konsekwencji, sąd uniewinnił oskarżonego od zarzucanego czynu, obciążając Skarb Państwa kosztami procesu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia "wizerunek" w kontekście rozpowszechniania nagrań intymnych oraz definicja "publicznego rozpowszechnienia" w mediach społecznościowych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie nagranie nie pozwalało na identyfikację osoby. Może być mniej przydatne w przypadkach, gdy nagranie zawiera wyraźne cechy identyfikacyjne.

Zagadnienia prawne (3)

Czy fragment nagrania przedstawiający jedynie nagie części ciała (pośladki, plecy) może być uznany za "wizerunek" w rozumieniu art. 191a § 1 k.k., pozwalający na identyfikację osoby?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, fragment nagrania przedstawiający jedynie nagie części ciała, bez cech pozwalających na jednoznaczną identyfikację osoby, nie stanowi "wizerunku" w rozumieniu art. 191a § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na doktrynie prawa karnego, która definiuje wizerunek jako obraz fizyczny człowieka pozwalający na jego identyfikację. Fragmenty ciała widoczne na nagraniu nie posiadały cech szczególnych (tatuaż, blizna), które pozwoliłyby na rozpoznanie pokrzywdzonej bez odwoływania się do okoliczności zewnętrznych.

Czy rozpowszechnienie nagrania intymnego jedynie w gronie około 100 znajomych na platformie społecznościowej stanowi "publiczne rozpowszechnienie" w rozumieniu przepisów karnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ograniczenie dostępu do nagrania jedynie do wąskiego kręgu znajomych nie spełnia znamion "publicznego rozpowszechnienia", które mogłoby być podstawą do kwalifikacji czynu z art. 202 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że dostęp do nagrania miały jedynie osoby z kręgu znajomych oskarżonego, co nie stanowiło nieograniczonego dostępu dla nieokreślonej liczby osób, a tym samym nie wypełniło znamion upublicznienia.

Czy udostępnienie nagrania intymnego przez aplikację społecznościową, które nastąpiło w wyniku działania algorytmu lub w trakcie snu, może być uznane za czyn zabroniony popełniony umyślnie?

Odpowiedź sądu

Nie, sąd zanegował twierdzenia oskarżonego o mimowolnym udostępnieniu nagrania, uznając, że wymagało to co najmniej kilku świadomych kliknięć, jednakże ostatecznie uniewinnił go z innych powodów (brak wizerunku).

Uzasadnienie

Sąd uznał, że udostępnienie relacji wymagało wykonania kilku świadomych czynności, co podważyło twierdzenia oskarżonego o lunatykowaniu lub całkowicie mimowolnym działaniu. Niemniej jednak, ostateczne rozstrzygnięcie opierało się na braku znamion czynu zabronionego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uniewinnienie
Strona wygrywająca
K. S.

Strony

NazwaTypRola
K. S.osoba_fizycznaoskarżony
O. Z. (1)osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 191a § § 1

Kodeks karny

Przepis penalizuje utrwalenie lub rozpowszechnienie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej bez jej zgody. Sąd zinterpretował "wizerunek" jako obraz pozwalający na identyfikację, wykluczając fragmenty ciała bez cech szczególnych.

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami procesu w przypadku uniewinnienia.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku, gdy czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

k.p.k. art. 414 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do uniewinnienia oskarżonego, gdy sąd stwierdzi, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nagranie nie zawierało wizerunku pokrzywdzonej, a jedynie fragmenty ciała bez cech identyfikacyjnych. • Ograniczony krąg odbiorców relacji nie stanowił publicznego rozpowszechnienia. • Pokrzywdzona wyraziła zgodę na powstanie nagrania.

Odrzucone argumenty

Oskarżony rozpowszechnił nagranie intymne swojej byłej partnerki. • Zachowanie oskarżonego wyrządziło szkodę pokrzywdzonej.

Godne uwagi sformułowania

nie sposób jest przyjąć, iż fragment ciała O. Z. (1) zawarty na przedmiotowym nagraniu stanowił jej wizerunek • nie zawiera żadnych cech charakterystycznych pozwalających na identyfikacje zarejestrowanych na nim osób • nie wypełniło znamion przestępstwa z art. 191a § 1 k.k. z uwagi na fakt, iż na inkryminowanym nagraniu nie umieszczono wizerunku pokrzywdzonej, a jedynie nieidentyfikowalne części jej nagiego ciała

Skład orzekający

Dominik Mąka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"wizerunek\" w kontekście rozpowszechniania nagrań intymnych oraz definicja \"publicznego rozpowszechnienia\" w mediach społecznościowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie nagranie nie pozwalało na identyfikację osoby. Może być mniej przydatne w przypadkach, gdy nagranie zawiera wyraźne cechy identyfikacyjne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy popularnego problemu rozpowszechniania nagrań intymnych w internecie, a rozstrzygnięcie sądu opiera się na precyzyjnej interpretacji definicji "wizerunku", co jest istotne dla prawników i użytkowników sieci.

Czy nagranie pośladków to "wizerunek"? Sąd rozstrzyga w sprawie intymnego nagrania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst