II K 422/24

Sąd rozpoznał sprawę przeciwko oskarżonemu B.S., któremu przypisano popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 Kodeksu karnego, polegającego na kierowaniu pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości (1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Sąd uznał winę oskarżonego, podkreślając, że do bytu tego przestępstwa wystarczy samo prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Wymierzając karę, sąd wziął pod uwagę okoliczność przemawiającą na korzyść oskarżonego, jaką jest jego uprzednia niekaralność. Zamiast kary pozbawienia wolności, sąd orzekł karę samoistnej grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 15 zł każda, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Dodatkowo, na mocy art. 42 § 2 KK, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat, mając na uwadze wagę naruszonej zasady bezpieczeństwa i stopień nietrzeźwości. Sąd zobowiązał również oskarżonego do świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Kluczowym elementem rozstrzygnięcia było odstąpienie od obligatoryjnego orzeczenia przepadku równowartości pojazdu mechanicznego na podstawie art. 178a § 5 KK. Sąd uzasadnił to tym, że oskarżony nigdy wcześniej nie był karany, a przepadek pojazdu (stanowiącego własność małżonki) w kwocie ponad 7.300 zł stanowiłby naruszenie zasady proporcjonalności i byłby reakcją nieadekwatną. Sąd uznał, że cele wychowawcze i zapobiegawcze kary zostaną spełnione przez orzeczoną grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne. Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy.

Zagadnienia prawne (2)