Orzeczenie · 2015-05-18

II K 293/13

Sąd
Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu
Miejsce
Kędzierzyn-Koźle
Data
2015-05-18
SAOSKarneprawo karne materialneWysokarejonowy
obrona koniecznanaruszenie nietykalności cielesnejprzemoc domowakonflikt sąsiedzkisztuki walkiprowokacjauniewinnienie

Sprawa dotyczyła zarzutu naruszenia nietykalności cielesnej z art. 157 § 2 kk, którego miał dopuścić się G. B. wobec G. W. Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, ustalił, że G. W. był agresywnym i prowokacyjnym napastnikiem, który rozpoczął konfrontację z oskarżonym i jego partnerką K. Ż. G. W. wielokrotnie nachodził byłą partnerkę i jej nowego partnera, groził im i niszczył mienie. W dniu zdarzenia G. W. eskalował konflikt, atakując fizycznie G. B. i K. Ż. Oskarżony G. B., będący instruktorem sztuk walki, podjął działania obronne, które miały na celu obezwładnienie napastnika do czasu przyjazdu policji. Sąd uznał, że działania oskarżonego mieściły się w granicach obrony koniecznej (art. 25 § 1 k.k.), ponieważ odpierał bezpośredni, bezprawny zamach na swoje dobra chronione prawem. W związku z tym, na podstawie art. 414 § 1 k.p.k., sąd uniewinnił G. B. od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Oskarżyciel prywatny, G. W., został obciążony kosztami procesu oraz zasądzono od niego zwrot kosztów obrony oskarżonego i opłatę na rzecz Skarbu Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie stosowania obrony koniecznej w sytuacjach eskalacji konfliktu i agresji ze strony pokrzywdzonego.

Ograniczenia stosowania

Stosowanie tylko w przypadkach, gdy obrona jest proporcjonalna do zamachu i stanowi reakcję na bezpośredni, bezprawny atak.

Zagadnienia prawne (2)

Czy działania oskarżonego, polegające na obezwładnieniu agresywnego napastnika, można uznać za obronę konieczną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, działania oskarżonego zostały uznane za obronę konieczną.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony odpierał bezpośredni, bezprawny zamach ze strony G. W., który był agresywnym prowokatorem. Działania oskarżonego miały na celu obezwładnienie napastnika do czasu przyjazdu policji i mieściły się w granicach art. 25 § 1 k.k.

Czy obrażenia doznane przez pokrzywdzonego spełniają znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. w kontekście obrony koniecznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, obrażenia te powstały w wyniku obrony koniecznej, co wyłącza ich bezprawność.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że obrażenia pokrzywdzonego powstały w wyniku obezwładnienia go przez oskarżonego działającego w obronie koniecznej. Nawet jeśli obrażenia spełniałyby definicję z art. 157 § 2 k.k., to ich powstanie w okolicznościach obrony koniecznej wyłącza odpowiedzialność karną.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uniewinnienie
Strona wygrywająca
G. B. (1)

Strony

NazwaTypRola
G. B. (1)osoba_fizycznaoskarżony
G. W. (1)osoba_fizycznaoskarżyciel prywatny

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

Przepis dotyczący spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego nie dłużej niż 7 dni.

k.k. art. 25 § § 1

Kodeks karny

Definicja i zakres obrony koniecznej jako okoliczności wyłączającej przestępność czynu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § pkt. 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do obciążenia oskarżyciela prywatnego kosztami procesu w przypadku uniewinnienia oskarżonego.

u.o.p.k. art. 13 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do zasądzenia opłaty od oskarżyciela prywatnego na rzecz Skarbu Państwa.

k.p.k. art. 414 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Nakaz uniewinnienia oskarżonego w przypadku ujawnienia się okoliczności wyłączającej ściganie.

k.p.k. art. 17 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Okoliczności wyłączające ściganie, w tym obrona konieczna.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Działania oskarżonego stanowiły obronę konieczną przed bezpośrednim i bezprawnym zamachem. • Oskarżony działał w celu obezwładnienia napastnika, a nie wyrządzenia mu krzywdy. • Pokrzywdzony był agresywnym prowokatorem, który rozpoczął konfrontację.

Godne uwagi sformułowania

napastnik przystępujący do zamachu na życie lub zdrowie innego człowieka powinien liczyć się z takim samym odparciem jego ataku • Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem • zachowanie oskarżonego cechował umiar, rzadko spotykane opanowanie i chęć jak najszybszego obezwładnienia atakującego

Skład orzekający

Wojciech Zięba

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania obrony koniecznej w sytuacjach eskalacji konfliktu i agresji ze strony pokrzywdzonego."

Ograniczenia: Stosowanie tylko w przypadkach, gdy obrona jest proporcjonalna do zamachu i stanowi reakcję na bezpośredni, bezprawny atak.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia sytuacje, w których obrona własna może być uznana za legalną, nawet jeśli prowadzi do obrażeń u napastnika. Jest to ciekawy przykład zastosowania prawa karnego w kontekście osobistych konfliktów.

Czy obrona przed agresorem to przestępstwo? Sąd rozstrzyga w sprawie G. B.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst