II GSK 390/23Kara pieniężną system sent obowiązek kontroli

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej E. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Decyzja ta utrzymała w mocy karę pieniężną w wysokości 20.000 zł nałożoną na spółkę za niewykonanie obowiązku przedstawienia środka transportu wraz z towarem do kontroli w ramach systemu monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów (ustawa SENT). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że spółka, będąca profesjonalnym przewoźnikiem, otrzymała wezwanie do kontroli, ale nie zgłosiła się. Argumentacja spółki o błędzie technicznym w doręczeniu e-maila do dyspozytora nie została uznana za wystarczającą, ponieważ spółka jako profesjonalny podmiot powinna zapewnić prawidłową organizację pracy i nadzór nad pracownikami. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że przepisy ustawy SENT przewidują sankcje pieniężne niezależne od winy, a także że przesłanki odstąpienia od nałożenia kary (ważny interes przewoźnika lub interes publiczny) nie zostały w tej sprawie spełnione. Analiza finansowa spółki nie wykazała trudności uzasadniających odstąpienie od kary ze względu na jej interes, a naruszenie przepisów ustawy SENT uznano za istotne, naruszające interes publiczny w postaci zapewnienia szczelności systemu monitorowania obrotu towarami wrażliwymi. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, oddalił wniosek spółki o przeprowadzenie postępowania dowodowego, uznając go za niezasadny w kontekście przepisów p.p.s.a. Sąd odniósł się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania (art. 191, 210 § 4, 122, 187 Ordynacji podatkowej) i prawa materialnego (art. 22 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 22 ust. 3 i art. 26 ust. 3 ustawy SENT). NSA potwierdził, że odpowiedzialność z art. 22 ust. 1 ustawy SENT ma charakter obiektywny, a kwestia winy może być rozważana jedynie w kontekście przesłanek odstąpienia od kary. Sąd uznał, że organy i WSA prawidłowo oceniły materiał dowodowy, nie dopatrując się dowolności w ocenie dowodów ani naruszenia zasady prawdy obiektywnej. Podkreślono, że obowiązek wyjaśniania stanu faktycznego nie jest nieograniczony. NSA zgodził się z Sądem pierwszej instancji, że przedstawiony przez spółkę wydruk e-mail nie dowodził niedostarczenia informacji, a naruszenie obowiązku zgłoszenia się do kontroli było istotne i uniemożliwiało realizację celów ustawy SENT. Sąd uznał, że nie zaszła przesłanka ważnego interesu publicznego ani ważnego interesu przewoźnika, a kara pieniężna była proporcjonalna do celu jej nałożenia. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona, a koszty postępowania zasądzone od spółki.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający