II GSK 2095/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną Rady Miasta Szczecin od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Szczecinie, który stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta z dnia 24 listopada 2020 r. nr XXIII/709/20 w sprawie ustalenia zasad korzystania ze Strefy Zamieszkania Stare Miasto oraz poboru i wysokości opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na tym obszarze. Skargę do WSA wnieśli Rzecznik Praw Obywatelskich i Prokurator Okręgowy, kwestionując legalność uchwały. WSA stwierdził nieważność uchwały w całości, uznając, że obszar Strefy nie został prawidłowo ustanowiony jako obiekt użyteczności publicznej, a ustalanie opłat nie miało podstawy prawnej. Rada Miasta wniosła skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym art. 141 § 4 ppsa poprzez wadliwe uzasadnienie wyroku, ocenę uchwał niebędących przedmiotem sprawy oraz błędne ustalenia faktyczne. NSA uwzględnił skargę kasacyjną, uchylając wyrok WSA i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd kasacyjny wskazał, że uzasadnienie WSA było wadliwe, ponieważ wykroczyło poza granice sprawy, oceniając inne uchwały Rady Miasta, oraz zawierało nieprawdziwe ustalenia dotyczące natężenia ruchu. NSA podkreślił, że drogi wewnętrzne należące do gminy mogą być obiektami użyteczności publicznej, co wymaga ponownej analizy przez WSA. Sąd pierwszej instancji ma również rozważyć wpływ prawomocnego wyroku dotyczącego uchwały o pozbawieniu dróg statusu dróg gminnych na niniejszą sprawę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących dróg wewnętrznych jako obiektów użyteczności publicznej oraz wymogów formalnych uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z uchwałami rady gminy dotyczącymi stref zamieszkania i opłat za parkowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy drogi wewnętrzne należące do gminy mogą być uznane za obiekty użyteczności publicznej w rozumieniu ustawy o gospodarce komunalnej, co uzasadniałoby ustalanie opłat za ich użytkowanie przez radę gminy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, drogi wewnętrzne należące do gminy mogą być obiektami użyteczności publicznej, o ile spełniają ustawowe warunki powszechnej dostępności i służą realizacji zadań publicznych.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że definicje dróg wewnętrznych i obiektów użyteczności publicznej nie wykluczają się wzajemnie. Status obiektu użyteczności publicznej wynika z prawa własności gminy i powszechnej dostępności, a nie wymaga odrębnego aktu prawnego.
Czy uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego narusza art. 141 § 4 ppsa, jeśli zawiera oceny uchwał niebędących przedmiotem sprawy lub opiera się na niezweryfikowanych faktach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie narusza art. 141 § 4 ppsa, jeśli jest sporządzone w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną, zawiera oceny wykraczające poza granice sprawy lub opiera się na nieudowodnionych faktach.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że uzasadnienie musi umożliwiać kontrolę instancyjną. Ocena uchwał, które nie były przedmiotem sprawy, oraz uznanie natężenia ruchu za fakt notoryjny stanowi naruszenie tego przepisu.
Czy wyłączenie drogi z użytkowania na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych może być podstawą do ustalenia opłat za parkowanie w ramach strefy zamieszkania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kwestia ta wymaga ponownego rozpoznania przez WSA, który musi zbadać, czy wyłączenie dróg z użytkowania i nadanie im nowego charakteru uzasadniało ustalenie opłat w kontekście statusu prawnego strefy.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że wyłączenie drogi z użytkowania ma określone konsekwencje prawne i nie może być dowolne. WSA musi zbadać, czy w konkretnej sytuacji istniała podstawa prawna do wydania uchwały na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 4 usg w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2 ugk.
Przepisy (8)
Główne
usg art. 40 § 2
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
usg art. 41 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
ugk art. 4 § 1
Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej
Pomocnicze
ppsa art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
udp art. 8 § 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
udp art. 10 § 3
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
upb art. 3 § 3a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA naruszył art. 141 § 4 ppsa poprzez wadliwe uzasadnienie wyroku, które nie umożliwia kontroli instancyjnej. • WSA naruszył art. 134 § 1 ppsa, wykraczając poza granice sprawy poprzez ocenę uchwał, które nie były przedmiotem postępowania. • Ustalenia WSA dotyczące natężenia ruchu jako faktu notoryjnego są błędne i nie znajdują oparcia w aktach sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wówczas, gdy sporządzone jest w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. • Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. • Siła natężenia ruchu drogowego na konkretnej drodze jest okolicznością faktyczną wymagającą wykazania, a nie faktem notoryjnym.
Skład orzekający
Dorota Dziedzic-Chojnacka
sprawozdawca
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
przewodniczący
Patrycja Joanna Suwaj
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dróg wewnętrznych jako obiektów użyteczności publicznej oraz wymogów formalnych uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z uchwałami rady gminy dotyczącymi stref zamieszkania i opłat za parkowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat za parkowanie w centrach miast i interpretacji przepisów dotyczących dróg wewnętrznych. Wyrok NSA wyjaśnia ważne kwestie proceduralne dotyczące uzasadnień wyroków sądowych.
“Drogi wewnętrzne w centrum miasta – czy gmina może na nich zarabiać? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.