II FSK 448/06

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Andrzeja G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odrzuciło jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2003 roku w przedmiocie opłaty skarbowej. WSA uznał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem, uregulowana w Kodeksie postępowania cywilnego, nie ma zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które jest regulowane odrębną ustawą. Podkreślono, że strona miała możliwość skorzystania z innych środków prawnych, takich jak rewizja nadzwyczajna do Sądu Najwyższego (w przypadku orzeczeń wydanych przed 1 stycznia 2004 r.) lub skarga kasacyjna do NSA (na podstawie przepisów przejściowych). Andrzej G. w skardze kasacyjnej zarzucił WSA naruszenie prawa materialnego (art. 424[1] Kpc w zw. z art. 59 ustawy o NSA) oraz przepisów postępowania (art. 160 p.p.s.a.). Argumentował, że w wyjątkowych sytuacjach, gdy niezgodność z prawem narusza podstawowe zasady porządku prawnego, skarga ta jest dopuszczalna, a sąd niższej instancji błędnie zastosował przepisy proceduralne. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że zarzut naruszenia prawa materialnego jest nieuzasadniony, ponieważ ani art. 424[1] Kpc, ani art. 59 ustawy o NSA nie są przepisami prawa materialnego, lecz procesowego. Ponadto, NSA podkreślił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest instytucją prawa cywilnego służącą dochodzeniu odszkodowania i nie eliminuje prawomocności orzeczenia. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący miał możliwość skorzystania z innych środków prawnych, takich jak rewizja nadzwyczajna lub skarga kasacyjna w ramach przepisów przejściowych, co oznaczało, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem była niedopuszczalna. Zarzut naruszenia art. 160 p.p.s.a. również uznano za niezasadny, gdyż odrzucenie skargi jest czynnością proceduralną, która może być dokonana w formie postanowienia.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający