II CA 721/16

Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim oddalił powództwo o zapłatę kwoty 6667,15 zł wraz z odsetkami, uznając roszczenie za przedawnione. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że roszczenie, które stało się wymagalne 20 sierpnia 2009 r., uległo przedawnieniu 20 sierpnia 2012 r., a pozew został wniesiony dopiero 22 maja 2014 r. Powód w apelacji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 224 w zw. z art. 210 § 2, art. 207 § 3 i art. 233 § 1 w zw. z art. 227 kpc, oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 117 § 2 w zw. z art. 6 kc. Głównym zarzutem było zaniechanie odroczenia rozprawy, na której podniesiono zarzut przedawnienia, oraz niezawiadomienie strony powodowej o tym zarzucie, co uniemożliwiło jej wykazanie przerwy biegu przedawnienia. Powód powołał się na postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu na rzecz kolejnych banków, wskazując na postanowienie z 18 lipca 2011 r. jako datę, od której termin nie upłynął do dnia wniesienia pozwu. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, rozpoznając apelację, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy, ponieważ uwzględnił zarzut przedawnienia bez umożliwienia powodowi ustosunkowania się do niego i wykazania przerwy biegu terminu. Sąd Okręgowy podkreślił, że konieczne jest wyjaśnienie, czy roszczenie jest przedawnione, a jeśli nie, to czy powód wykazał jego zasadność i wysokość.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający