II CA 1987/21

Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku. Sąd Rejonowy stwierdził, że spadek po M. C. nabyto na podstawie ustawy, uznając oba testamenty (z 1 lipca 2012 r. i 6 lipca 2012 r.) za nieważne z powodu braku zdolności spadkodawczyni do świadomego i swobodnego powzięcia decyzji i wyrażenia woli. Wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 233 § 1 kpc, poprzez błędną ocenę dowodów, oraz naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 945 § 1 pkt 1 kc, poprzez niezastosowanie i uznanie testamentów za nieważne. Kwestionowała ustalenia dotyczące stanu zdrowia M. C. w dniach sporządzania testamentów, opierając się m.in. na zeznaniach lekarzy i notariusza. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd podzielił ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sądu Rejonowego. Podstawą rozstrzygnięcia była opinia biegłego z dziedziny chirurgii onkologicznej, który kategorycznie wykluczył, aby M. C. w dniach 1 i 6 lipca 2012 r. była w stanie świadomie i swobodnie powziąć decyzję i wyrazić wolę odnośnie sporządzenia testamentu. Biegły wskazał na znaczne pogorszenie parametrów biochemicznych, zespół wątrobowo-nerkowy, wpływ leków przeciwbólowych oraz ogólny stan wyniszczenia organizmu. Sąd Okręgowy uznał, że zeznania lekarzy, którzy nie pamiętali pacjentki, oraz notariusza, który nie posiadał wiedzy medycznej, nie mogły podważyć opinii biegłego. Podkreślono, że otwarcie i ogłoszenie testamentów przez notariusza nie przesądza o ich ważności. Sąd uznał również, że oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego internisty i psychiatry było uzasadnione, gdyż kluczowe znaczenie miała ocena stanu zdrowia przez onkologa, a M. C. nie cierpiała na dolegliwości psychiczne. W konsekwencji, uznano oba testamenty za nieważne, a dziedziczenie na podstawie ustawy za prawidłowe.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający