II Ca 1780/22

Sąd Okręgowy w Kielcach rozpoznał sprawę z powództwa Banku (...) S.A. przeciwko R. H. o zapłatę, dotyczącą kwoty ponad 31 tys. zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Busku-Zdroju. Pozwany, którego kuratorem był adwokat N. G. z uwagi na nieznane miejsce pobytu, zaskarżył wyrok apelacją. Głównym zarzutem apelacji było naruszenie art. 233 § 1 kpc, polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i błędnym uznaniu, że powód skutecznie wypowiedział umowę pożyczki oraz udowodnił wysokość roszczenia. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Stwierdził, że sąd pierwszej instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, które Sąd Okręgowy w całości podzielił. Podkreślono, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc musi być skonkretyzowany, wskazywać na wadliwość oceny konkretnych dowodów i błędy w ustaleniach faktycznych. Apelacja pozwanego nie spełniła tych wymogów, ograniczając się do ogólnych sformułowań. Sąd Okręgowy wskazał również na niekonsekwencję pozwanego w kwestionowaniu ustaleń sądu pierwszej instancji, zwłaszcza w zakresie braku spłaty rat i skuteczności wezwania do zapłaty. Uznano, że dowody przedstawione przez bank, w tym wyciąg z ksiąg bankowych i potwierdzenie doręczenia wezwania, były wystarczające do ustalenia zasadności roszczenia, zwłaszcza w kontekście braku skutecznego kwestionowania ich przez pozwanego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Dodatkowo, Sąd Okręgowy odniósł się do przepisów Prawa bankowego (art. 75c) i Kodeksu cywilnego (art. 720 kc), potwierdzając skuteczność wypowiedzenia umowy pożyczki bankowej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego dla kuratora zostało oparte na odpowiednich przepisach rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający