II CA 1274/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy postanowieniem z 16 listopada 2022 roku stwierdził, że wnioskodawcy M. K. i K. K. nabyli przez zasiedzenie, w ramach małżeńskiej wspólności ustawowej, własność nieruchomości położonej w N., stanowiącej działkę ewidencyjną o numerze (...) o powierzchni (...) ha. Uczestnik postępowania S. P. wniósł apelację, zarzucając naruszenie art. 233 § 1 kpc (błędna ocena dowodów), art. 336 kc i art. 339 § 1 kc (brak samoistnego posiadania). Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając ją za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że apelacja nie podważa skutecznie ustaleń ani oceny prawnej Sądu pierwszej instancji. Wskazano, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc wymagał precyzyjnego wskazania konkretnych dowodów i błędów w ich ocenie, czego skarżący nie uczynił. Sąd Okręgowy uznał ocenę dowodów przez Sąd Rejonowy za prawidłową. Odnosząc się do zarzutów prawa materialnego, sąd stwierdził, że ustalenia faktyczne dotyczące posiadania działki od 1960 roku przez dziadków wnioskodawczyni i ich następców prawnych, traktujących ją jako część własnych nieruchomości, wskazują na posiadanie właścicielskie, a zatem samoistne. Sąd odrzucił argumentację skarżącego dotyczącą przekazania gospodarstwa rolnego przez dziadków wnioskodawców na rzecz S. P., wskazując, że osoby te nie były właścicielami spornej działki. Sąd Okręgowy nie podzielił również zarzutów dotyczących braku możliwości zasiedzenia działki ze względu na jej status jako gruntu pokrytego wodami, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, które dopuszcza zasiedzenie gruntów, które przestały być pokryte wodami na skutek decyzji administracyjnych. Sąd uznał również za chybione zarzuty dotyczące braku ustalenia reżimu wspólności majątkowej, wskazując, że wynikał on z materiału dowodowego i nie był kwestionowany przez uczestnika. Ostatecznie, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie prawidłowej wykładni przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu cywilnym (art. 233 kpc), zasad ustalania samoistnego posiadania nieruchomości na potrzeby zasiedzenia, a także dopuszczalności zasiedzenia gruntów, które przestały być pokryte wodami śródlądowymi na mocy decyzji administracyjnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z zasiedzeniem nieruchomości, w tym kwestii gruntów wodnych. Interpretacja art. 233 kpc ma charakter ogólny.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w sprawie o zasiedzenie nieruchomości, uwzględniając zarzuty naruszenia art. 233 § 1 kpc?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd ocenił dowody prawidłowo, a zarzuty naruszenia art. 233 § 1 kpc są nieuzasadnione, ponieważ skarżący nie wykazał konkretnych błędów w ocenie dowodów przez sąd pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc nie został skutecznie podniesiony, gdyż skarżący nie sprecyzował, które dowody zostały błędnie ocenione i w czym przejawia się naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. Sąd podkreślił, że ocena dowodów jest prawidłowa, jeśli wnioski są logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym.
Czy posiadanie nieruchomości przez wnioskodawców i ich poprzedników prawnych miało charakter samoistny, uzasadniający stwierdzenie zasiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, posiadanie miało charakter samoistny, właścicielski, co uzasadnia stwierdzenie zasiedzenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że dziadkowie wnioskodawczyni i ich następcy prawni posiadali sporną działkę jako część swoich nieruchomości, co wskazuje na posiadanie właścicielskie, a zatem samoistne. Argumentacja skarżącego dotycząca przekazania gospodarstwa rolnego została uznana za chybioną.
Czy nieruchomość pokryta wodami śródlądowymi może być przedmiotem zasiedzenia, zwłaszcza w kontekście decyzji administracyjnych ustalających linię brzegową?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zasiedzenie jest dopuszczalne, jeśli decyzje administracyjne ustaliły linię brzegową i wyłączyły grunt spod reżimu wód śródlądowych, a posiadanie miało charakter samoistny.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym zasiedzenie jest dopuszczalne, gdy grunt przestał być pokryty wodami na skutek decyzji administracyjnych. Trwałe cofnięcie się wód umożliwia wykonywanie posiadania samoistnego, prowadzącego do nabycia własności przez zasiedzenie.
Czy sąd prawidłowo ustalił reżim wspólności majątkowej wnioskodawców i ich poprzedników prawnych w kontekście zasiedzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd prawidłowo ustalił reżim wspólności majątkowej, który wynikał z materiału dowodowego i nie był kwestionowany przez uczestnika.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że wniosek o zasiedzenie wskazywał na wspólne posiadanie przez małżonków, a dokumenty (księgi wieczyste, umowa darowizny) potwierdzały nabycie sąsiednich nieruchomości na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej, co sugeruje podobny charakter posiadania spornej działki.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| K. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| S. P. – S. K. | inne | uczestnik postępowania |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie apelacji.
k.c. art. 172
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący zasiedzenia (nie wymieniony wprost, ale stanowi podstawę sprawy).
Pomocnicze
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada swobodnej oceny dowodów; zarzut naruszenia wymaga precyzyjnego wskazania błędów sądu w ocenie konkretnych dowodów.
k.c. art. 336
Kodeks cywilny
Definicja samoistnego posiadania.
k.c. art. 339 § § 1
Kodeks cywilny
Domniemanie samoistnego posiadania.
k.p.c. art. 387 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przejęcie ustaleń i ocen sądu pierwszej instancji przez sąd drugiej instancji.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o postępowaniu w sprawach o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posiadanie nieruchomości przez wnioskodawców i ich poprzedników prawnych od 1960 roku miało charakter samoistny, właścicielski. • Decyzje administracyjne ustaliły linię brzegową, wyłączając grunt spod reżimu wód śródlądowych i umożliwiając zasiedzenie. • Reżim wspólności majątkowej wnioskodawców i ich poprzedników był zgodny z materiałem dowodowym i nie był kwestionowany.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 233 § 1 kpc poprzez błędną ocenę dowodów. • Brak samoistnego posiadania nieruchomości. • Nieruchomość nie mogła być przedmiotem obrotu prawnego do czasu uprawomocnienia się decyzji administracyjnej z 24 kwietnia 2019 roku. • Brak ustalenia reżimu wspólności majątkowej.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja uczestnika postępowania nie jest uzasadniona, gdyż nie podważa ona skutecznie w żaden sposób, tak ustaleń, oceny dowodów jak i oceny prawnej Sądu pierwszej instancji, stanowiąc w istocie jedynie bezpodstawną polemikę z powyższymi ocenami i argumentacją uzasadnienia skarżonego postanowienia. • Kwestionowanie dokonanej przez sąd oceny dowodów nie może polegać jedynie na zaprezentowaniu własnych, korzystnych dla skarżącego ustaleń stanu faktycznego, dokonanych na podstawie własnej, korzystnej dla niego oceny materiału dowodowego. • Gdy zatem skarżący nie precyzuje (...) konkretnie które z dowodów sąd uznał za wiarygodne (...) i w czym dokładnie przy tej ocenie przejawia się naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, to już z tej przyczyny omawiany zarzut naruszenia prawa procesowego nie mógł podlegać uwzględnieniu. • Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona. • Zmiany stanu faktycznego wynikające z trwałego cofnięcia się wód nie oznaczają zmiany stanu prawnego nieruchomości, lecz umożliwiają wykonywanie posiadania samoistnego gruntu w granicach poza linią brzegu, w sposób prowadzący do uzyskania prawa rzeczowego (nabycia własności przez zasiedzenie).
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej wykładni przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu cywilnym (art. 233 kpc), zasad ustalania samoistnego posiadania nieruchomości na potrzeby zasiedzenia, a także dopuszczalności zasiedzenia gruntów, które przestały być pokryte wodami śródlądowymi na mocy decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z zasiedzeniem nieruchomości, w tym kwestii gruntów wodnych. Interpretacja art. 233 kpc ma charakter ogólny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy zasiedzenia nieruchomości, co jest tematem budzącym zainteresowanie ze względu na możliwość nabycia własności bez zakupu. Wyjaśnia kluczowe kwestie proceduralne i materialne związane z tym procesem, w tym zasady oceny dowodów i specyfikę gruntów wodnych.
“Czy można zasiedzieć działkę, która była kiedyś pod wodą? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.