II CA 125/16

Sąd Okręgowy w Kielcach rozpoznał apelację uczestników W. i T. małżonków H. od postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 15 października 2015 r. w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Sąd Rejonowy dokonał rozgraniczenia działek o numerach ewidencyjnych (...) (własność B. M.) oraz (...) (własność W. i T. małżonków H.) według linii oznaczonej na mapie biegłego geodety, opierając się na stanie prawnym. Ustalono, że małżonkowie H. nabyli działki (...) przez zasiedzenie z dniem 1.09.2003 r., a B. M. nabył działkę (...) w 2010 r. Sąd Rejonowy ustalił, że faktyczny przebieg granicy w 1993 r. został przesunięty w związku z budową ogrodzenia, co nie odpowiadało stanowi prawnemu wynikającemu z materiałów ewidencyjnych ani postanowieniu o zasiedzeniu. Rozgraniczenie nastąpiło według kryterium prawnego, wynikającego z prawomocnego postanowienia o zasiedzeniu i mapy biegłego. Uczestnicy H. w apelacji zarzucili naruszenie art. 153 kc i sprzeczność ustaleń z materiałem dowodowym, twierdząc, że stan prawny nie został prawidłowo ustalony i domagając się ustalenia granicy według linii koloru niebieskiego. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd podkreślił, że ustalenie stanu prawnego i stanu faktycznego władania to dwie różne kwestie. Apelujący błędnie zinterpretowali motywy Sądu Rejonowego, przyjmując, że sporny pas gruntu jest objęty zasiedzeniem, co nie znalazło potwierdzenia w materiale dowodowym. Sąd Okręgowy przyjął ustalenia Sądu Rejonowego za własne, podkreślając, że sporny pas gruntu jest objęty prawem własności B. M., a nie małżonków H., którzy władają nim bez tytułu prawnego. Apelacja stanowiła jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający