II C 525/16

Powód P. S., właściciel lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w Ł., wniósł pozew o uchylenie uchwały nr (...) Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. (...) , podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Uchwała ta nie wyraziła zgody na wymianę drzwi zewnętrznych do lokalu powoda, jednocześnie wyrażając zgodę na rozebranie przylegającego wiatrołapu na koszt powoda. Pozew został wniesiony w dniu 8 marca 2016 r., z zachowaniem sześciotygodniowego terminu od dnia powiadomienia o uchwale. Postępowanie w sprawie zostało zawieszone na okres od lutego 2017 r. do stycznia 2021 r. z uwagi na toczące się postępowanie administracyjne w przedmiocie zgłoszenia samowoli budowlanej dotyczącej przedsionka (wiatrołapu). Po zakończeniu postępowania administracyjnego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 9 września 2020 r. nakazał powodowi rozbiórkę przedsionka jako samowolnie wybudowanego na jego koszt. Powód zobowiązał się do rozbiórki i ostatecznie ją wykonał. W trakcie postępowania administracyjnego powód zrezygnował z legalizacji przybudówki. Po podjęciu postępowania sądowego, powód podtrzymał powództwo, ale jego żądania ewoluowały. Ostatecznie, po rozbiórce wiatrołapu i stwierdzeniu przez PINB, że wykucie dodatkowego otworu wejściowego w ścianie nośnej również stanowi samowolę budowlaną, spór koncentrował się na kwestii wymiany drzwi. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, uznając, że wykucie otworu w ścianie nośnej wymagało pozwolenia na budowę i legalizacji, której powód nie przeprowadził. Sąd powołał się na przepisy Prawa budowlanego oraz interpretację Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazując, że ingerencja w ścianę nośną jest traktowana jako przebudowa i wymaga pozwolenia, a brak legalizacji wyklucza dalszą ingerencję. Sąd odwołał się również do orzecznictwa Sądu Najwyższego w kwestii zgody wspólnoty na ingerencję w części wspólne nieruchomości. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zapadło w oparciu o art. 102 k.p.c. Sąd odstąpił od obciążania powoda kosztami na rzecz pozwanej wspólnoty, biorąc pod uwagę zaniedbania po stronie wspólnoty w tolerowaniu przez lata samowoli budowlanej, zarówno wiatrołapu, jak i otworu drzwiowego w ścianie nośnej. Sąd uznał, że bierna postawa wspólnoty przyczyniła się do powstania sporu.

Zagadnienia prawne (3)