II C 50/15

Sprawa dotyczyła powództwa o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli przenoszącego własność lokalu mieszkalnego, który został wcześniej darowany przez H. K. (1) jej synowi S. K. . Powódka zarzuciła obdarowanemu rażącą niewdzięczność, wskazując na jego problemy z alkoholem, wydatkowanie jej oszczędności na samochód i garaż, niespełnienie obietnicy zrobienia łazienki oraz znęcanie się. Sąd analizował, czy te zachowania mogły stanowić podstawę do odwołania darowizny zgodnie z art. 898 Kodeksu cywilnego. Kluczowe było ustalenie, czy obdarowany dopuścił się rażącej niewdzięczności oraz czy darczyńca skutecznie odwołał darowiznę. Sąd rozważał również stan zdrowia psychicznego darczyńcy (demencja starcza, problemy z pamięcią) w momencie składania oświadczenia o odwołaniu darowizny, co mogło wpływać na ważność tej czynności prawnej (art. 82 KC). Dodatkowo, sąd badał, czy oświadczenie o odwołaniu darowizny zostało skutecznie złożone obdarowanemu i czy nie upłynął roczny termin do jego odwołania (art. 899 § 3 KC). Po analizie zebranego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków i dokumentacji medycznej, sąd doszedł do wniosku, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, że zachowania obdarowanego, w tym problemy z alkoholem w przeszłości, nie stanowiły rażącej niewdzięczności w rozumieniu przepisów. Wydatkowanie pieniędzy matki na samochód i garaż nastąpiło w latach 2006-2007, a darowizna nie mogła być odwołana po upływie roku od dowiedzenia się o niewdzięczności. Sąd podkreślił, że obdarowany był głównym opiekunem matki, co przeczy zarzutom o braku zainteresowania i niewdzięczności. Wątpliwości budziła również świadomość darczyńcy przy składaniu oświadczenia o odwołaniu darowizny ze względu na jej stan zdrowia. Ponadto, sąd nie stwierdził, aby obdarowany dopuścił się znęcania lub naruszenia godności matki. W konsekwencji, sąd oddalił powództwo.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający