II AKzw 1193/12

Sąd Apelacyjny w Krakowie rozpoznał zażalenie obrońcy detencjonowanego P. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 października 2012 roku, które utrzymywało w mocy środek zabezpieczający w postaci umieszczenia P. B. w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 grudnia 2009 roku pierwotnie orzekło ten środek z uwagi na popełnienie przez P. B. czynu zabronionego w warunkach całkowicie zniesionej poczytalności. Obrońca P. B. wniósł zażalenie, podnosząc zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., wskazując, że nie został zawiadomiony o terminie posiedzenia, na którym zapadło zaskarżone postanowienie, a jego udział był obowiązkowy. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że Sąd Okręgowy nie dopuścił się uchybienia. Sąd odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 22 § 1 k.k.w. (w brzmieniu po nowelizacji z dnia 16 września 2011 r., obowiązującym od 1 stycznia 2012 r.), w postępowaniu wykonawczym obowiązuje zasada rozpoznawania spraw bez udziału stron, chyba że przepisy szczególne przewidują inaczej. Przepisy szczególne dotyczące detencji (rozdział XIII k.k.w.) nie przewidują prawa stron do udziału w posiedzeniu w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczającego. Sąd podkreślił, że takie postanowienia stanowią jedynie rezultat czynności kontrolnych dotyczących postępu leczenia, a nie przedłużenie środka. W związku z tym, procedowanie Sądu Okręgowego bez zawiadamiania stron było prawidłowe. Sąd Apelacyjny uznał również, że orzeczenie Sądu Okręgowego jest prawidłowe merytorycznie, gdyż aktualny stan psychiczny P. B. wymaga kontynuowania stosowania środka zabezpieczającego. Sąd zasądził od Skarbu Państwa koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu obrońcy i zwolnił P. B. od kosztów postępowania odwoławczego ze względu na jego sytuację finansową.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający