II AKA 287/19

Godne uwagi sformułowania

przyjazd R. Z. do tych magazynów należy uznać za bezsporny, bo sam oskarżony przyznał, że na nagraniach z monitoringu oraz wydrukach stanowiących część opinii antropologicznej on się znajduje • nie jest zatem prawdą twierdzenie obrońcy, że jedynym dowodem obciążającym oskarżonego są depozycje M. J., ponieważ sam R. Z. w wielu kwestiach potwierdzał wypowiedzi tego świadka • nie można oceniać tych wypowiedzi świadka jako rozbieżnych • wnioski odwołującego nie wynikają z rzetelnej analizy jego zeznań • bez znaczenia dla przypisanego oskarżonemu czynu jest ustalenie czy znał on tożsamość pokrzywdzonego, ponieważ jest to okoliczność obojętna dla znamion przestępstwa, jakiego się dopuścił • poszczególne osoby wykonują w ramach planu przestępstwa poszczególne czynności, które nie muszą polegać na bezpośrednim kontakcie z pokrzywdzonym • oskarżony wiedział, że bierze udział w dokonaniu czynu zabronionego • dyspozycje przekazane świadkowi miały na celu zniszczenie dowodów przestępstwa i w świetle wskazań doświadczenia życiowego takiego zachowania nie można inaczej ocenić • R. Z. nie był organizatorem przestępstwa, ale wykonał istotne dla realizacji planu przestępstwa czynności • konspiracyjny charakter czynności oskarżonego potwierdzało zniszczenie na jego polecenie dowodów popełnionego przestępstwa • R. Z. działał w zamiarze bezpośrednim dokonania oszustwa, którego przedmiotem był ładunek stwarzający tylko pozory towaru stanowiącego przedmiot obrotu handlowego