Orzeczenie · 2014-09-05

II AKA 225/14

Sąd
Sąd Apelacyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2014-09-05
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaapelacyjny
zabójstwoobrona koniecznakodeks karnyapelacjasąd apelacyjnykara pozbawienia wolnościocena dowodów

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę D. K., oskarżonej o zabójstwo z art. 148 § 1 kk, która z zadała pokrzywdzonemu dwa uderzenia nożem, skutkujące jego śmiercią. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie skazał ją na 8 lat pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonej wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów i nieuznanie instytucji obrony koniecznej, a także rażącą niewspółmierność kary. Sąd Apelacyjny uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Odnosząc się do zarzutu obrony koniecznej, sąd podkreślił, że oskarżona nie znajdowała się w stanie realnego zagrożenia życia lub zdrowia, a jej zachowanie było prowokacyjne i nieproporcjonalne do sytuacji. Sąd odrzucił również zarzut rażącej niewspółmierności kary, uznając 8 lat pozbawienia wolności za adekwatne do wagi czynu. Wyrok Sądu Okręgowego został utrzymany w mocy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących obrony koniecznej (art. 25 kk) i oceny proporcjonalności reakcji obronnej w kontekście zagrożenia.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów o obronie koniecznej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy działanie oskarżonej, polegające na zadaniu pokrzywdzonemu dwóch ciosów nożem, można zakwalifikować jako obronę konieczną w rozumieniu art. 25 § 1 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, działanie oskarżonej nie stanowiło obrony koniecznej, ponieważ nie znajdowała się ona w stanie realnego zagrożenia życia lub zdrowia, a jej reakcja była nieproporcjonalna do sytuacji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżona nie była realnie zagrożona, a jej zachowanie było prowokacyjne i nieadekwatne do sytuacji. Nawet jeśli pokrzywdzony chwycił ją za rękę i popchnął, nie stanowiło to bezpośredniego ataku na życie lub zdrowie, który usprawiedliwiałby użycie noża.

Czy kara 8 lat pozbawienia wolności orzeczona za zabójstwo jest rażąco niewspółmierna do popełnionego czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara 8 lat pozbawienia wolności jest adekwatna do wagi czynu i nie jest rażąco niewspółmierna.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił okoliczności łagodzące przy wymiarze kary, a kara 8 lat pozbawienia wolności, będąca minimum ustawowego zagrożenia, jest wyważona i adekwatna do popełnionego czynu.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
D. K.osoba_fizycznaoskarżona
R. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Gabriela Marczyńska - Tomalaosoba_fizycznaprokurator
M. K. Kancelaria Adwokacka w W.inneobrońca z urzędu

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 148 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 25 § 1

Kodeks karny

Dotyczy obrony koniecznej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy oceny materiału dowodowego.

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku.

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Dotyczy zaliczenia okresu pozbawienia wolności.

u.a. art. 29 § 1

Ustawa o adwokaturze

Dotyczy kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak podstaw do zastosowania instytucji obrony koniecznej. • Kara 8 lat pozbawienia wolności jest adekwatna do popełnionego czynu.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Niezastosowanie instytucji obrony koniecznej. • Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności.

Godne uwagi sformułowania

apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną • nie mogło zostać uznane za usprawiedliwione okolicznościami odpieranie zamachu na jej życie, czy choćby zdrowie • nie można mówić o obronie koniecznej, także w kontekście ekscesu intensywnego • kara 8 lat pozbawienia wolności jest nieadekwatna do wagi i znaczenia czynu przypisanego oskarżonej

Skład orzekający

Grzegorz Salamon

przewodniczący-sprawozdawca

Krzysztof Karpiński

sędzia

Hubert Gąsior

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obrony koniecznej (art. 25 kk) i oceny proporcjonalności reakcji obronnej w kontekście zagrożenia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów o obronie koniecznej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy zabójstwa i kontrowersyjnej kwestii obrony koniecznej, co zawsze budzi zainteresowanie. Analiza sądu odwoławczego jest szczegółowa.

Czy obrona konieczna usprawiedliwia zabójstwo? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst