II AKA 216/21

Sąd Apelacyjny rozpoznał apelację prokuratora, który zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie w części dotyczącej kary. Prokurator zarzucił rażącą niewspółmierność kary 8 lat pozbawienia wolności orzeczonej za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., wskazując, że nie uwzględnia ona w wystarczającym stopniu okoliczności obciążających, takich jak brutalny sposób działania sprawcy i skutki dla pokrzywdzonego. Wniósł o zmianę wyroku poprzez podwyższenie kary jednostkowej do 14 lat pozbawienia wolności i kary łącznej do 15 lat. Sąd Apelacyjny, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego, uznał apelację za niezasadną. Sąd odwoławczy podkreślił, że przy wymiarze kary uwzględniono wszystkie istotne okoliczności, w tym fakt, że działanie oskarżonego było impulsywne. Zauważono, że choć kara 8 lat pozbawienia wolności może być uznana za łagodną, to w kontekście wieku oskarżonego i jego dotychczasowego trybu życia nie razi ona swoją łagodnością. Sąd odwoławczy uznał, że orzeczona represja jest wystarczająco dotkliwa i nie daje podstaw do oceny, iż spotka się z dezaprobatą społeczną. Ponadto, prokurator nie podniósł zarzutu rażącej łagodności kary łącznej, co czyniło wniosek o jej podwyższenie bezpodstawnym. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w zakresie orzeczonych kar.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający