Orzeczenie · 2020-07-16

I UK 20/19

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2020-07-16
SNubezpieczenia społeczneubezpieczenia społeczneWysokanajwyższy
ubezpieczenia społeczneZUSdecyzjanieważnośćobywatelstwopobyt stałyspółka z o.o.wspólnikdoręczenie

Sprawa wywodzi się z decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 lipca 2010 r., która stwierdziła, że J. Ż., wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 2004 r. Decyzja ta została doręczona spółce w trybie awizo. J. Ż., będący obywatelem Rosji, stale zamieszkujący w Moskwie, prowadzący działalność gospodarczą w Rosji, przyjeżdżał do Polski incydentalnie. Sąd Okręgowy w Łodzi zmienił decyzję ZUS z 2016 r. (która pierwotnie odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji z 2010 r.), stwierdzając nieważność decyzji z 2010 r. i ustalając, że J. Ż. nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 2004 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że organ rentowy rażąco naruszył prawo, nie uwzględniając faktu stałego pobytu J. Ż. w Polsce. Sąd Apelacyjny w (…) uchylił wyrok Sądu Okręgowego, odrzucając odwołanie spółki i oddalając odwołanie J. Ż. Sąd odwoławczy uznał, że zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez błędną wykładnię art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych był uzasadniony. Podkreślono, że ocena charakteru pobytu cudzoziemca na terenie Polski powinna być oparta na konkretnych ustaleniach faktycznych, a stwierdzenie nieważności decyzji jest środkiem nadzwyczajnym. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną J. Ż. Sąd Najwyższy wskazał na złożoność problematyki doręczenia decyzji z 2010 r. oraz na fakt, że postępowanie w przedmiocie nieważności decyzji dotyczy wad formalnych, a nie merytorycznej trafności rozstrzygnięcia. Podkreślono, że zastosowanie przez organ rentowy art. 5 ust. 2 ustawy systemowej, dotyczącego obywateli obcych, których pobyt w Polsce nie ma charakteru stałego, nie stanowiło rażącego naruszenia prawa, gdyż pojęcie "pobytu o charakterze stałym" jest interpretowane w kontekście podlegania ubezpieczeniom społecznym, a nie wyłącznie przez pryzmat przepisów meldunkowych czy długości pobytu. Sąd Najwyższy zaznaczył, że kwestia prawidłowego doręczenia decyzji z 2010 r. i ewentualnego zakwalifikowania wniosku z 2015 r. jako odwołania, leży poza zakresem rozpoznawanej sprawy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia "pobytu o charakterze stałym" w kontekście podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym przez obywateli państw obcych, będących wspólnikami jednoosobowych spółek z o.o. w Polsce.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych przypadków, zwłaszcza w kontekście złożoności oceny "stałości pobytu" i prawidłowości doręczeń decyzji administracyjnych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zastosowanie przez organ rentowy art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przy wydawaniu decyzji o objęciu wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi, gdy jego pobyt w Polsce nie miał charakteru stałego, stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zastosowanie art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie stanowi rażącego naruszenia prawa, gdyż pojęcie "pobytu o charakterze stałym" jest interpretowane w kontekście podlegania ubezpieczeniom społecznym, a nie wyłącznie przez pryzmat przepisów meldunkowych czy długości pobytu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że pojęcie "pobytu o charakterze stałym" w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy systemowej nie jest definiowane przez przepisy meldunkowe czy długość pobytu, lecz przez realizowaną działalność, z której wynika obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym. Stałość pobytu jest oceniana w relacji do powszechnego obowiązku podlegania ubezpieczeniom, a nie od zamiaru cudzoziemca co do okresu przebywania w Polsce. W związku z tym, zastosowanie tego przepisu przez organ rentowy nie było oczywistą wadą.

Czy wniosek z dnia 10 sierpnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji ZUS z dnia 31 lipca 2010 r. może być zakwalifikowany jako odwołanie od tej decyzji, jeśli decyzja ta została skutecznie doręczona dopiero w dniu 15 lipca 2015 r.?

Odpowiedź sądu

Kwestia ta leży poza zakresem rozpoznawanej sprawy, która dotyczy oceny decyzji ZUS z dnia 29 września 2016 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z 2010 r.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że przedmiotem postępowania jest ocena, czy decyzja z dnia 29 września 2016 r. o odmowie stwierdzenia nieważności była prawidłowa. Kwestia skuteczności doręczenia decyzji z 2010 r. i ewentualnego zakwalifikowania wniosku z 2015 r. jako odwołania, choć istotna dla merytorycznego rozpoznania sprawy J. Ż., nie była przedmiotem niniejszego postępowania kasacyjnego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w Ł.

Strony

NazwaTypRola
J. Ż.osoba_fizycznaodwołujący
Zakład Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w Ł.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (7)

Główne

u.s.u.s. art. 5 § ust. 2

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Dotyczy obywateli państw obcych, których pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie ma charakteru stałego i którzy są zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, misjach, misjach specjalnych lub instytucjach międzynarodowych, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej. Sąd Najwyższy interpretuje "pobyt o charakterze stałym" w kontekście podlegania ubezpieczeniom społecznym, a nie wyłącznie przez pryzmat przepisów meldunkowych czy długości pobytu.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, w tym wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa.

u.s.u.s. art. 83a § ust. 2

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Dotyczy odwołania od decyzji organu rentowego do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych.

Pomocnicze

u.s.u.s. art. 8 § ust. 6 pkt 4

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Określa, że wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.

k.p.c. art. 386 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zmiany zaskarżonego orzeczenia przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 386 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy sytuacji, gdy sąd drugiej instancji nie rozpoznał istoty sprawy.

k.p.c. art. 477 § 9 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy przekazania odwołania do sądu przez organ rentowy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie art. 5 ust. 2 ustawy systemowej przez organ rentowy nie stanowiło rażącego naruszenia prawa. • Postępowanie w przedmiocie nieważności decyzji dotyczy wad formalnych, a nie merytorycznej trafności rozstrzygnięcia. • Pojęcie "pobytu o charakterze stałym" jest interpretowane w kontekście podlegania ubezpieczeniom społecznym, a nie przepisów meldunkowych.

Odrzucone argumenty

Zastosowanie art. 5 ust. 2 ustawy systemowej przez organ rentowy stanowiło rażące naruszenie prawa. • Sąd Apelacyjny naruszył art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 83a ust. 2 ustawy systemowej. • Sąd Apelacyjny nie rozpoznał istoty sprawy.

Godne uwagi sformułowania

"Rażące naruszenie prawa" jest rozmaicie rozumiane w orzecznictwie i piśmiennictwie. • Decyzja administracyjna może zostać uznana za wydaną "z rażącym naruszeniem prawa", o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tylko wówczas, gdy w odniesieniu do niej spełniają się kumulatywnie następujące przesłanki: 1) oczywistość naruszenia prawa polega na widocznej prima facie, tzn. rzucającej się w oczy, sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną; 2) przepis, który został naruszony, nie wymaga przy jego stosowaniu wykładni prawa; 3) skutki, które wywołuje decyzja, są nie do pogodzenia z wymaganiami praworządności, które należy chronić nawet kosztem obalenia tej decyzji. • Stały pobyt w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podlega zatem ocenie w zależności od realizowanej działalności, z której wynika ustawowy obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym.

Skład orzekający

Katarzyna Gonera

przewodniczący

Bohdan Bieniek

członek

Piotr Prusinowski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"pobytu o charakterze stałym\" w kontekście podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym przez obywateli państw obcych, będących wspólnikami jednoosobowych spółek z o.o. w Polsce."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych przypadków, zwłaszcza w kontekście złożoności oceny "stałości pobytu" i prawidłowości doręczeń decyzji administracyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego dotyczącego podlegania ubezpieczeniom społecznym przez obcokrajowców prowadzących działalność w Polsce poprzez spółki z o.o., co ma znaczenie dla wielu przedsiębiorców i prawników.

Czy wspólnik rosyjskiej spółki z o.o. musi płacić polskie składki ZUS? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst