Orzeczenie · 2013-04-04

I SA/Sz 1034/12Uchylenie interpretacji różnic kursowych przewalutowanie kredytu

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie

Miejsce

Szczecin

Data

2013-04-04

NSAPodatkoweWysokawsa

różnice kursoweprzewalutowanie kredytupodatek dochodowy od osób prawnychkoszty uzyskania przychodówprzychodyOrdynacja podatkowaKodeks cywilnyodnowienie zobowiązaniaspłata kredytuwaluta obca

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Spółka N. [...] Sp. z o.o. zwróciła się o interpretację indywidualną w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych, dotyczącą konsekwencji podatkowych przewalutowania kredytu zaciągniętego w PLN na EUR. Spółka argumentowała, że przewalutowanie stanowi odnowienie zobowiązania zgodnie z art. 506 § 1 Kodeksu cywilnego, a powstałe różnice kursowe przy spłacie rat powinny być zaliczane do kosztów lub przychodów. Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, twierdząc, że przewalutowanie ma charakter wyłącznie rachunkowy i nie rodzi różnic kursowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie początkowo oddalił skargę spółki, jednak Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ten wyrok, wskazując na naruszenie przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji. NSA stwierdził, że interpretacja organu nie odnosiła się do wszystkich pytań spółki, w tym do kwestii odnowienia zobowiązania i skutków spłaty rat. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, WSA w Szczecinie, związany wykładnią NSA, uchylił zaskarżoną interpretację, uznając, że organ naruszył art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej, nie uzasadniając swojego stanowiska w sposób wyczerpujący i nie odnosząc się do wszystkich argumentów wnioskodawcy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Ważność i zakres obowiązku uzasadniania interpretacji indywidualnych przez organy podatkowe, a także konieczność odniesienia się do wszystkich pytań i argumentów wnioskodawcy, w tym tych opartych na przepisach Kodeksu cywilnego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji przewalutowania kredytu zaciągniętego pierwotnie w PLN na walutę obcą i interpretacji przepisów podatkowych w tym zakresie.

Zagadnienia prawne (4)

Czy przewalutowanie kredytu zaciągniętego w PLN na walutę obcą (EUR) stanowi odnowienie zobowiązania w rozumieniu art. 506 § 1 Kodeksu cywilnego i czy rodzi to skutki podatkowe w zakresie różnic kursowych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd uznał, że organ interpretacyjny nie odniósł się do tej kwestii, a sama czynność przewalutowania, w ocenie sądu, nie wyklucza możliwości powstania różnic kursowych przy spłacie rat.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ interpretacyjny powinien był odnieść się do argumentacji spółki opartej na art. 506 KC oraz do skutków spłaty kolejnych rat kredytu, a nie tylko do samego faktu przewalutowania.

Czy po przewalutowaniu kredytu z PLN na EUR, kredyt należy uznać za zaciągnięty i spłacany w walucie obcej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Organ interpretacyjny nie zajął stanowiska w tej kwestii, co stanowiło podstawę do uchylenia interpretacji.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że organ powinien był rozważyć, czy po przewalutowaniu kredyt można traktować jako zaciągnięty i spłacany w walucie obcej, co ma wpływ na powstawanie różnic kursowych.

Czy różnice kursowe powstałe w wyniku spłaty kolejnych rat przewalutowanego kredytu (w walucie obcej) mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub przychodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Organ interpretacyjny nie odniósł się do tej kwestii, co było podstawą do uchylenia interpretacji.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że interpretacja organu była zbyt wąska i nie objęła pytania o skutki podatkowe spłaty rat po przewalutowaniu kredytu.

Czy organ wydający interpretację indywidualną prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko, odnosząc się do wszystkich pytań i argumentów wnioskodawcy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ naruszył art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej, ograniczając się do przytoczenia przepisów i nie odnosząc się do kluczowych argumentów spółki.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił obowiązek organu do wyczerpującego uzasadnienia stanowiska, w tym odniesienia się do argumentów wnioskodawcy i przedstawienia wykładni przepisów w kontekście konkretnej sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy.

Przepisy (15)

Główne

u.p.d.o.p. art. 15a § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe. Ich przeliczenie następuje według faktycznie zastosowanego kursu wymiany waluty z tych dni.

u.p.d.o.p. art. 15a § 2

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

Dodatnie różnice kursowe powstają między innymi, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

u.p.d.o.p. art. 15a § 3

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

Ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Pomocnicze

k.c. art. 506 § 1

Kodeks cywilny

Jeśli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela spłacić inne świadczenia albo nawet to samo świadczenie lecz z innej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie).

O.p. art. 14c § 2

Ordynacja podatkowa

Organ wydający interpretację indywidualną w przypadku negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy jest zobowiązany do wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

O.p. art. 120

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 121 § 1

Ordynacja podatkowa

Postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

p.p.s.a. art. 146 § 1