I SA/Po 581/23

Spółka M. W. wniosła skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu jej rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, prowadzoną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w celu egzekucji zaległości podatkowych (VAT i podatek od nieruchomości). Skarżąca podnosiła, że zajęcie jest zbyt uciążliwe, ponieważ uniemożliwia jej wywiązanie się z zawartego układu restrukturyzacyjnego z wierzycielami. Naczelnik Urzędu Skarbowego oddalił skargę, wskazując, że spółka nie wskazała innego, mniej uciążliwego i skutecznego majątku do egzekucji, a proponowane nieruchomości są mocno obciążone hipotekami. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, dodając, że egzekucja z rachunku bankowego jest mniej uciążliwa niż z nieruchomości, a zajęcie nie przyniosło jeszcze żadnych środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę spółki. Sąd uznał, że zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zajęcie rachunku bankowego jest środkiem mniej uciążliwym niż egzekucja z nieruchomości, zwłaszcza gdy nieruchomości te są już znacząco obciążone. Sąd podkreślił, że spółka może nadal dysponować nadwyżką środków na rachunku ponad zajętą kwotę i ma prawo do wypłat na wynagrodzenia. Ponadto, sąd stwierdził, że zaległości podatkowe powstałe po zatwierdzeniu układu restrukturyzacyjnego nie są nim objęte, a argumenty dotyczące niemożności realizacji układu z powodu zajęcia rachunku bankowego są bezpodstawne, gdyż zajęcie nie spowodowało jeszcze przekazania środków na poczet zaległości.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający