I SA/OP 251/25

Przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego, która określiła kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 4.942 zł. Różnica wynikała z zastosowania przez skarżącego stawki VAT 0% do importowanych nasion rzepaku, podczas gdy organy uznały za właściwą stawkę 8%. Skarżący argumentował, że nasiona rzepaku o niskiej zawartości kwasu erukowego są towarami spożywczymi przeznaczonymi do spożycia przez ludzi, co uzasadnia zastosowanie stawki 0% zgodnie z art. 146da ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i poz. 9 załącznika nr 10 do tej ustawy. Podkreślał, że posiadają świadectwo spełnienia wymagań zdrowotnych i mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Sąd administracyjny, oddalając skargę, podzielił stanowisko organów podatkowych. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było rozróżnienie między towarami "przeznaczonymi do spożycia przez ludzi" (stawka 0%) a towarami "z wyłączeniem towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi" (stawka 8%), które również należą do działu 12 Nomenklatury Scalonej (CN). Sąd uznał, że nasiona rzepaku same w sobie nie są przeznaczone do bezpośredniego spożycia przez ludzi, lecz stanowią surowiec do produkcji oleju rzepakowego (klasyfikowanego do działu 15 CN). Nawet jeśli nasiona rzepaku są "jadalne" i spełniają normy zdrowotne, nie oznacza to, że są "przeznaczone do spożycia przez ludzi" w rozumieniu przepisów VAT. Sąd podkreślił, że decydujące jest główne, zasadnicze przeznaczenie towaru w momencie importu, a sposób jego prezentacji (big bagi, duże ilości) oraz dalsza sprzedaż do podmiotów zajmujących się handlem surowcami, a nie produkcją żywności dla konsumentów, wskazują na przeznaczenie przemysłowe, a nie bezpośrednie spożycie. Sąd odniósł się również do zarzutów proceduralnych, uznając je za bezzasadne i potwierdzając prawidłowość postępowania organów podatkowych.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający