I SA/Lu 106/09Sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu a podatek dochodowy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał sprawę ze skargi K. Ł. na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Podatnik, prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym, nabył prawo wieczystego użytkowania gruntów na cele związane z tą działalnością. Planował zbyć część tych gruntów, ale nie ujął prawa wieczystego użytkowania w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, argumentując, że nie podlega ono amortyzacji. Organ podatkowy uznał, że przychód ze sprzedaży tego prawa stanowi przychód z działalności gospodarczej, powołując się na art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.), podkreślając związek gruntu z działalnością, co potwierdzały ponoszone koszty (opłaty wieczystego użytkowania, podatek od nieruchomości). Podatnik zaskarżył interpretację, zarzucając naruszenie przepisów u.p.d.o.f. i Ordynacji podatkowej. Argumentował, że sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu, które nie było ujęte w ewidencji środków trwałych, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., lecz przychodu z innego źródła (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c/ u.p.d.o.f.), chyba że przedmiotem działalności jest obrót nieruchomościami. Podkreślał, że samo zaliczenie opłat związanych z gruntem do kosztów uzyskania przychodów nie przesądza o jego związku z działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o środkach trwałych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że prawo wieczystego użytkowania gruntu, nabyte do majątku prowadzonej działalności gospodarczej i na cele związane z tą działalnością, stanowi wartość niematerialną i prawną (art. 22c pkt 1 w zw. z art. 22b ust. 1 u.p.d.o.f.). W związku z tym, jego odpłatne zbycie stanowi przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ u.p.d.o.f., niezależnie od tego, czy zostało ujęte w ewidencji środków trwałych. Sąd podkreślił, że ujęcie w ewidencji jest ustawowym obowiązkiem podatnika (art. 22d ust. 2 u.p.d.o.f.), a jego zaniechanie nie pozwala na wyłączenie stosowania przepisu dotyczącego przychodów z działalności gospodarczej. Sąd stwierdził również, że interpretacja została wydana po terminie, co stanowiło dodatkową podstawę do jej uchylenia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający