I SA/Kr 738/18

Sprawa dotyczyła skargi T.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 maja 2018 r., które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wójta Gminy Z. z dnia 23 stycznia 2018 r. odmawiające wyłączenia wszystkich pracowników Urzędu Gminy Z. ze względu na ich udział w wydaniu uchylonej decyzji oraz stronniczość. Skarżący uważał, że postanowienie Wójta jest błędne, a wyłączenie urzędnika jest obligatoryjne. SKO stwierdziło niedopuszczalność zażalenia, powołując się na zamknięty katalog postanowień zaskarżalnych zażaleniem zgodnie z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając postanowieniu SKO błąd i naruszenie prawa. WSA w Krakowie, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną. Sąd uzasadnił, że sprawa nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Postanowienie SKO o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia nie jest aktem, na który służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że dopuszczalności zażalenia nie można domniemywać, a postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, chyba że kończą postępowanie lub rozstrzygają co do istoty. W tym przypadku postanowienie SKO nie zamykało drogi do merytorycznego rozpoznania sprawy głównej. Sąd zauważył również, że SKO błędnie pouczyło stronę o możliwości wniesienia skargi do WSA. W związku z odrzuceniem skargi, postępowanie zażaleniowe zostało umorzone na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający