I SA/Kr 379/22Korekta VAT działalność statutowa gospodarcza

Sprawa dotyczyła skargi Instytutu Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego PAN w Krakowie na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Wnioskodawca, prowadzący działalność statutową (finansowaną z dotacji, nie dającą prawa do odliczenia VAT) oraz działalność gospodarczą (opodatkowaną VAT), nabył infrastrukturę (urządzenia i budynki) w ramach projektów badawczych dofinansowanych ze środków publicznych. Po zakończeniu projektów, od 2017 r. zamierzał wykorzystywać część tej infrastruktury do działalności gospodarczej, a część nadal do działalności statutowej. Wnioskodawca pytał o zastosowanie korekty wieloletniej VAT naliczonego (art. 90c u.p.t.u.) do tej infrastruktury nabytej przed 31 grudnia 2015 r. oraz o sposób określenia proporcji odliczenia VAT dla bieżącej działalności. Instytut stał na stanowisku, że nabyte przed 2016 r. urządzenia i budynki nie podlegają korekcie wieloletniej, a w przypadku zmiany przeznaczenia, korekty należy dokonywać na podstawie art. 91 ust. 3 i 7a u.p.t.u. W kwestii określenia proporcji, Instytut proponował zastosowanie tzw. prewskaźnika szczególnego opartego na liczbie godzin roboczych urządzenia. Dyrektor KIS uznał stanowisko Instytutu w zakresie korekty wieloletniej za nieprawidłowe, wskazując na obowiązek korekty na podstawie art. 91 ust. 7a u.p.t.u. dla środków trwałych powyżej 15 tys. zł oraz dla nieruchomości w ciągu 10 lat. Jednocześnie uznał za prawidłowe proponowane przez Instytut metody określenia proporcji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pierwotnie uchylił zaskarżoną interpretację, uznając, że organ nie odniósł się do istotnego dla sprawy stanowiska wyrażonego w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 24 października 2011 r., I FPS 9/10. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, że organ nie miał obowiązku odniesienia się do wszystkich stwierdzeń wnioskodawcy, a sąd pierwszej instancji powinien merytorycznie ocenić sprawę, uwzględniając wyrok TSUE z dnia 8 maja 2019 r. w sprawie C-566/17. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, WSA w Krakowie oddalił skargę. Sąd uznał, że zasada neutralności podatku VAT, zgodnie z którą prawo do odliczenia VAT przysługuje tylko w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, wyklucza możliwość pełnego odliczenia VAT od wydatków mieszanych (wykorzystywanych zarówno do działalności opodatkowanej, jak i niepodlegającej opodatkowaniu). Wyrok TSUE w sprawie C-566/17 potwierdził, że praktyka krajowa zezwalająca na pełne odliczenie VAT w takich sytuacjach jest sprzeczna z prawem UE, zwłaszcza w braku szczególnych uregulowań dotyczących kryteriów i metod podziału. Sąd stwierdził, że obowiązek korekty odliczonego podatku naliczonego wynika z zasady neutralności VAT i faktycznej zmiany sposobu wykorzystywania środków trwałych, a nie tylko z przepisów o korekcie wieloletniej. W związku z tym, zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego uznano za niezasadne.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający