I SA/KR 1412/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę L. Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2017 r. Decyzja organu pierwszej instancji została dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie". Organ uznał decyzję za doręczoną w trybie zastępczym w dniu 29 marca 2022 r., co skutkowało upływem terminu do wniesienia odwołania w dniu 12 kwietnia 2022 r. Odwołanie złożone 2 maja 2022 r. zostało uznane za spóźnione. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 228 § 1 pkt 2, art. 150 § 1-4 oraz art. 2a w zw. z art. 2 Konstytucji RP, twierdząc, że nie otrzymała awiza i nie było skutecznego doręczenia zastępczego. Podkreślała konieczność rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (in dubio pro tributario). Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając stanowisko organu za prawidłowe. Sąd podkreślił, że adnotacje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, sporządzone przez uprawniony podmiot, korzystają z domniemania prawdziwości i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Twierdzenia strony o braku otrzymania awiza, bez przedstawienia wiarygodnych dowodów przeciwnych, nie są wystarczające do obalenia tego domniemania. Sąd wskazał, że operator pocztowy nie potwierdził braku złożenia awiza, a jedynie brak podstaw do stwierdzenia, że awiza nie złożono. W konsekwencji, sąd uznał, że doszło do skutecznego doręczenia zastępczego w dniu 29 marca 2022 r., a odwołanie było spóźnione. Sąd wyjaśnił również, że zasada in dubio pro tributario dotyczy wątpliwości prawnych, a nie ustaleń faktycznych, które podlegają ocenie dowodów.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający