I SA/Gd 2097/97Interpretacja art 11 ust 3 ustawy o pdop ceny porownawcze

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła sporu między spółką "A." Sp. z o.o. a organami podatkowymi w kwestii prawidłowości ustalenia podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 rok. Problem wynikał z zawartej przez spółkę umowy pożyczki z Anną R., będącą udziałowcem spółki i małżonką prezesa zarządu. Oprocentowanie pożyczki, wynoszące 21,23% miesięcznie (254,70% rocznie), zostało przez spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Organy podatkowe, stwierdzając powiązania rodzinne i kapitałowe między stronami, uznały, że oprocentowanie to było zawyżone i rzutowało na wysokość podatku. Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, organ podatkowy określił oprocentowanie na niższym poziomie (8% miesięcznie), co skutkowało obniżeniem kwoty zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów. Spółka odwołała się od decyzji, zarzucając naruszenie przepisów Kpa, w tym pominięcie wniosków dowodowych i błędną wykładnię przepisów podatkowych. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podkreślając, że oprocentowanie było rażąco wyższe od średniego poziomu oprocentowania kredytów bankowych i umów pożyczek zarejestrowanych w urzędzie skarbowym. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki. Sąd potwierdził, że art. 11 ust. 3 ustawy o PDOP wyklucza stosowanie do porównania innych kategorii niż ceny, a materiałem porównawczym muszą być ceny stosowane przez inne podmioty. Sąd podkreślił, że powiązania rodzinne i kapitałowe miały wpływ na ustalenie warunków umowy, a przyjęte oprocentowanie było nieporównywalnie drastyczniejsze niż rynkowe. Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły oprocentowanie na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości, a sprawa nie wymagała opinii biegłego.

Zagadnienia prawne (3)