I SA/Gd 1001/25

I SA/Gd 1001/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-02-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Krzysztof Przasnyski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 280 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. H. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 października 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 589/25 wydanym w sprawie ze skargi A. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 maja 2025 r., sygn. akt SKO Gd/5946/24 w przedmiocie kary porządkowej postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 15 października 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 589/25 oddalił skargę A. H. (dalej jako: "Skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 19 maja 2025 r., sygn. akt SKO Gd/5946/24 w przedmiocie kary porządkowej.
W dniu 27 listopada 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga A. H. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 października 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 589/25.
Prawomocnym postanowieniem z 8 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 892/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę o wznowienie. Postępowanie w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 589/25 nie zostało bowiem prawomocnie zakończone, a skarga o wznowienie postępowania wpłynęła przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 31 grudnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła kolejna skarga Skarżącej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku 15 października 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 589/25. Strona w skardze
o wznowienie wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia polegającą na uchyleniu
w całości wyroku z 15 października 2025 r. Skarżąca powołując art. 271 pkt 2 p.p.s.a. wskazała, że w sprawie zaistniała przesłanka nieważności postępowania na skutek oparcia wyroku na przepisach Ordynacji podatkowej, przez co została pozbawiona możliwości działania.
Pismem procesowym z 20 stycznia 2026 r. Skarżąca uzupełniła swoje dotychczasowe stanowisko, podnosząc argumentację opartą na orzecznictwie sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 października 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 589/25 podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej jako "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w przepisach art. 271-273 p.p.s.a. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci,
w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Jednakże, jak stanowi art. 285 § 1 p.p.s.a., niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada – chroniona. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1, 2a i 3 p.p.s.a., to jest:
- w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego
z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie,
- w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia,
- w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską,
co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.
Zgodnie z art. 285 § 1 p.p.s.a. uprawomocnienie się orzeczenia kończącego wznowione postępowanie powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie. Należy dodać, że w powyższym przepisie ustawodawca nie określił rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Zatem wskazane w nim orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie zarówno
o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym, np. postanowienie
o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania lub umorzeniu postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania (tak: J. P. Tarno w: Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, LexisNexis 2012, s. 705; a także NSA w postanowieniach: z 9 stycznia 2018 r. sygn. akt I GSK 922/17; z 22 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 2413/16; z 27 września 2011 r. sygn. II OSK 1765/11; z 15 lipca 2011 r. sygn. II OSK 1253/11; z 29 marca 2011 r. sygn. II OSK 237/11; z 8 czerwca 2010 r. sygn. II OSK 1000/10; z 14 grudnia 2022 r. sygn. akt II OSK 2527/22; dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe przywołane orzeczenia).
Jeżeli zatem w niniejszej sprawie zostało już wydane prawomocne orzeczenie na skutek skargi o wznowienie postępowania sądowego (postanowienie WSA
w Gdańsku z 8 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 895/25), to wniesienie kolejnej skargi o wznowienie postępowania mającej na celu dalsze wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 października 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 589/25, jest niedopuszczalne zgodnie z art. 285 § 1 p.p.s.a. Zakaz dalszego wznowienia dotyczy bowiem nie tylko prawomocnych orzeczeń rozstrzygających skargę
o wznowienie postępowania co do meritum, ale także orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych. Niedopuszczalne jest zatem wznowienie postępowania, w sytuacji gdy w sprawie została już odrzucona skarga o wznowienie postępowania. Przepis art. 285 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje bowiem żadnych ograniczeń w tym względzie (por. postanowienie NSA z 11 stycznia 2022 r. sygn. III OZ 983/21; z 12 lipca 2007 r. sygn. akt II FSK 1572/06; z 11 sierpnia 2006 r. sygn. akt II FSK 1044/06; z 24 czerwca 2005 r. sygn. akt OSK 1864/04).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę Strony o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 października 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 589/25 za niedopuszczalną w świetle art. 285 § 1 p.p.s.a., ponieważ prawomocne postanowienie z 8 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 895/25 zapadło na skutek wcześniejszej skargi Strony o wznowienie postępowania. Oznacza to, iż kolejna skarga o wznowienie postępowania złożona w tej samej sprawie, w której nie powołano przesłanek szczególnych z art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Nie mogło też ujść uwadze Sądu, że skarga o wznowienie nie opierała się na ustawowej podstawie wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Badanie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. nie ogranicza się bowiem tylko do sprawdzenia, czy formalnie w skardze o wznowienie powołano podstawę wznowienia przez wskazanie w ramach art. 271-273 p.p.s.a. konkretnego przepisu. Weryfikuje się natomiast, czy przez wzgląd na uzasadnienie podnoszone podstawy rzeczywiście zachodzą. Sformułowanie zatem podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 p.p.s.a. samo przez się nie oznacza oparcia takiej skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli z jej uzasadnienia wynika, że wskazana podstawa w istocie nie zachodzi.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że ustawa przewiduje zamknięty katalog podstaw wznowieniowych. Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Tymczasem z uzasadnienia skargi i złożonego pisma procesowego wynika, że Skarżąca podstawy do wznowienia postępowania w istocie upatruje w nieuwzględnieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przy wydawaniu wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 589/25 zarzutów naruszenia prawa materialnego (dotyczących wykładni przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach) oraz naruszenia przepisów prawa procesowego (dotyczących niepełnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego sprawy oraz zastosowania przepisów ustawy Ordynacja podatkowa).
Wobec tak sformułowanej skargi o wznowienie postępowania Sąd stwierdza, że wznowienie postępowania sądowego ma charakter szczególny i nie może być traktowane jako kolejna instancja sądowa na wypadek, gdyby strona nie skorzystała wcześniej z innych przewidzianych prawem środków zaskarżenia. Przywołane w skardze zarzuty oraz zaprezentowana ocena prawna nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowego.
Wobec tego Sąd uznał, że skarga o wznowienie postępowania, mimo wskazania przepisu art. 271 pkt 2 p.p.s.a., nie opiera się na określonej w tych przepisach, jak i na żadnej innej, ustawowej podstawie wznowienia postępowania, co uzasadniało jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
Orzeczenie z punktu 2 sentencji postanowienia Sąd oparł o treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a., bowiem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.