I PKN 617/00Ekwiwalent za urlop praca za granicą

Przedmiotem sprawy była kasacja wniesiona przez pozwanego pracodawcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego zasądzający od pozwanego na rzecz powoda Marka W. kwotę 6.640 DM tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy oraz kwotę 640 DM tytułem zwrotu kosztów przejazdu i ekwiwalentu za napoje i środki czystości, z odsetkami. Powód był zatrudniony przez pozwanego na budowie eksportowej w Niemczech na podstawie kilku umów o pracę. Kwestionował, czy jego wynagrodzenie akordowe zawierało ekwiwalenty za urlop, napoje i środki czystości, a także czy otrzymał zwrot kosztów przejazdu. Sąd Okręgowy uznał, że powód nabył prawo do ekwiwalentu za urlop, którego nie wykorzystał, a pracodawca nie wykazał, aby został on wypłacony. Podobnie uznał roszczenia o ekwiwalent za napoje i środki czystości oraz zwrot kosztów przejazdu za uzasadnione. Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił zarzutu potrącenia dotyczącego zwrotu nadpłaconego podatku. Apelacja pozwanego została oddalona. W kasacji pozwany zarzucił naruszenie przepisów postępowania (dowolna ocena dowodów) oraz prawa materialnego (błędna wykładnia rozporządzenia dotyczącego pracowników skierowanych do pracy za granicą). Sąd Najwyższy oddalił kasację, stwierdzając, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC nie został prawidłowo skonstruowany, a zeznania powoda nie potwierdzały twierdzeń pozwanego o wliczeniu ekwiwalentów w stawkę akordową. Sąd podkreślił, że pozwany nie udowodnił wypłacenia spornych świadczeń, a listy płac nie zawierały ich wyszczególnienia, co było istotne dla prawidłowej interpretacji § 15 ust. 4 rozporządzenia. Oddalenie kasacji nastąpiło na podstawie art. 393^12 KPC.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający