I PKN 192/97Odrzucenie kasacji wartość przedmiotu zaskarżenia 10

Sprawa dotyczyła powództwa o wynagrodzenie i odszkodowanie, gdzie Sąd Rejonowy w Katowicach wydał wyrok wstępny ustalający istnienie ustnej umowy o pracę między powodem Edwardem R. a pozwanym Andrzejem M. Sąd ten ustalił, że strony łączyła umowa o pracę na czas nieokreślony od 20 października 1995 r., a powód wykonywał czynności kierowcy i pracownika sklepu meblowego. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając ustalenia dowodowe za prawidłowe. Pozwany wniósł kasację do Sądu Najwyższego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (art. 233 § 1 KPC) i prawa materialnego (art. 22 KP), twierdząc, że sporadyczne usługi powoda nie stanowiły stosunku pracy. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, stwierdził, że wydanie wyroku wstępnego w sprawie o świadczenie było dopuszczalne na podstawie art. 318 KPC, jednakże ustalenie istnienia stosunku pracy nie mogło znaleźć się w sentencji wyroku wstępnego, gdyż jest to właściwe dla powództwa o ustalenie. Mimo to, sprawa pozostała sprawą o świadczenie. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia, która zgodnie z orzecznictwem SN w przypadku kasacji od wyroku wstępnego jest wartością przedmiotu sporu. Powód żądał 3.931 zł, co stanowiło wartość przedmiotu sporu. Ponieważ kwota ta była niższa niż 5.000 zł, wymagane dla dopuszczalności kasacji w sprawach o świadczenia (art. 393 pkt 1 KPC), Sąd Najwyższy odrzucił kasację jako niedopuszczalną na podstawie art. 3938 § 1 KPC w związku z art. 3935 KPC.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający