I PK 284/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowódki, zatrudnione w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w K., wniosły pozwy o przywrócenie do pracy po wypowiedzeniu umów w związku ze zniesieniem sądu rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 lutego 2010 r. i przejęciem zadań przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. Początkowo powódki wskazywały jako stronę pozwaną Wojskowy Sąd Okręgowy w W., który nie był ich pracodawcą. Sąd Rejonowy w K. oddalił powództwa, a apelację powódek oddalił Sąd Okręgowy w K., wyjaśniając brak legitymacji biernej pozwanego. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną powódek w wyroku z dnia 23 maja 2012 r. (I PK 200/11). Następnie powódki wniosły o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umów o pracę przeciwko Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L., wskazując, że dowiedziały się o błędnym oznaczeniu strony pozwanej z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z 2011 r., a wniosek o przywrócenie terminu złożyły po zapoznaniu się z wyrokiem Sądu Najwyższego z 2012 r. Sąd Rejonowy oddalił powództwa, uznając, że powódki uchybiły terminowi z art. 264 § 1 k.p., a wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony w ustawowym terminie. Sąd Okręgowy oddalił apelacje, aprobując ustalenia sądu pierwszej instancji i uznając brak podstaw do przywrócenia terminu. W skardze kasacyjnej powódki zarzuciły naruszenie art. 265 § 1 k.p. (błędna wykładnia i uznanie, że rozbieżności w orzecznictwie nie uzasadniają przywrócenia terminu), art. 231 § 1 k.p. (błędna wykładnia w kontekście innego orzeczenia SN) oraz art. 4011 k.p.c. (niezgodność z Konstytucją aktu normatywnego stanowiącego podstawę wypowiedzeń). Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że powódki, reprezentowane przez fachowego pełnomocnika, konsekwentnie błędnie oznaczyły stronę pozwaną, a termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został przekroczony. Sąd podkreślił, że nie można przypisać winy w uchybieniu terminu w sytuacji, gdy błąd wynika z konsekwentnego działania pełnomocnika. Ponadto, Sąd Najwyższy wskazał, że zarzut naruszenia art. 231 § 1 k.p. jest niezasadny w świetle uchwały III PZP 1/13, a zarzut naruszenia art. 4011 k.p.c. jest niezasadny, ponieważ wyrok TK nie stanowił podstawy wyrokowania w tej sprawie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących terminów w sprawach o przywrócenie do pracy, odpowiedzialności pracodawcy w przypadku reorganizacji, a także roli fachowego pełnomocnika w procesie.
Dotyczy specyficznej sytuacji zniesienia sądu wojskowego i błędnego oznaczenia strony pozwanej przez pełnomocnika.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę może być usprawiedliwione, jeśli pracownik był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, który konsekwentnie błędnie oznaczał stronę pozwaną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchybienie terminu nie jest bez winy pracownika w takiej sytuacji, a wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w ustawowym terminie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że pracownik reprezentowany przez fachowego pełnomocnika nie może powoływać się na błąd w oznaczeniu strony pozwanej jako przyczynę usprawiedliwiającą uchybienie terminu, zwłaszcza gdy błąd ten był konsekwentny i wynikał z interpretacji przepisów przez pełnomocnika. Termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu jest krótki i wymaga uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia.
Czy zniesienie jednostki organizacyjnej i przekazanie jej zadań innej jednostce z własnymi zasobami kadrowymi stanowi przejście zakładu pracy w rozumieniu art. 231 § 1 k.p.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego III PZP 1/13, takie zdarzenie nie stanowi przejścia zakładu pracy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów, która jednoznacznie przesądziła, że reorganizacja administracji wojskowej polegająca na zniesieniu jednej jednostki i przekazaniu zadań innej, posiadającej własne zasoby kadrowe, nie jest przejściem zakładu pracy.
Czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność z Konstytucją przepisu, na podstawie którego wydano rozporządzenie o zniesieniu sądu, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania, jeśli orzeczenie sądu zapadło już po wydaniu wyroku TK i nie opierało się bezpośrednio na zakwestionowanym przepisie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zakwestionowany przepis nie był bezpośrednią podstawą rozstrzygnięcia sądu, nie można żądać wznowienia postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 4011 k.p.c. dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie sądu opierało się na przepisie uznanym za niekonstytucyjny. W tej sprawie wyrok Sądu Okręgowego zapadł już po wyroku TK, a zakwestionowane przepisy nie stanowiły podstawy wyrokowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | powódka |
| M. M. | osoba_fizyczna | powódka |
| B. S. | osoba_fizyczna | powódka |
| A.S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. | instytucja | pozwany |
| Wojskowy Sąd Garnizonowy w K. | instytucja | pracodawca (zniesiony) |
| Wojskowy Sąd Okręgowy w W. | instytucja | pozwanym błędnie wskazany |
Przepisy (7)
Główne
k.p. art. 264 § § 1
Kodeks pracy
Termin do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę wynosi 7 dni od dnia doręczenia pisma o wypowiedzeniu.
k.p. art. 265 § § 1
Kodeks pracy
Sąd pracy na wniosek pracownika postanowi przywrócić uchybiony termin, jeżeli pracownik nie dokonał czynności bez swojej winy.
Pomocnicze
k.p. art. 265 § § 2
Kodeks pracy
Wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności uzasadniające przywrócenie.
k.p. art. 231 § § 1
Kodeks pracy
W razie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę, nowy pracodawca jest stroną w dotychczasowych stosunkach pracy.
k.p.c. art. 39813 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, chyba że skarga zawiera zarzuty naruszenia prawa procesowego.
k.p.c. art. 4011
Kodeks postępowania cywilnego
Można żądać wznowienia postępowania, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.
u.p.u.s.w. art. 3 § § 3
Ustawa Prawo o ustroju sądów wojskowych
Przepis uznany za niezgodny z Konstytucją wyrokiem TK K 27/12.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę. • Brak winy pracownika w uchybieniu terminu, gdy był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, który konsekwentnie błędnie oznaczał stronę pozwaną. • Zniesienie jednostki organizacyjnej i przekazanie zadań innej jednostce z własnymi zasobami kadrowymi nie stanowi przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 231 § 1 k.p.
Odrzucone argumenty
Rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego uzasadniają przywrócenie terminu. • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2012 r., I PK 116/11, powinien być podstawą do uznania przejścia zakładu pracy. • Wyrok Trybunału Konstytucyjnego K 27/12 stanowi podstawę do wznowienia postępowania lub uwzględnienia zarzutów skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
nie może się ostać twierdzenie skarżących, że kwestia prawidłowego oznaczenia strony pozwanej została rozstrzygnięta dopiero przez Sąd Najwyższy • sąd pracy nie jest zobowiązany z urzędu (...) wzywać do udziału w sprawie w charakterze strony pozwanej osoby, o której wezwanie nie wniósł powód działający w procesie przez fachowego pełnomocnika • nie można uznać, że skarżące bez swojej winy uchybiły terminowi z art. 264 § 1 k.p., do wniesienie odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę przeciwko podmiotowi, który na podstawie art. 231 § 1 k.p. miał się stać ich pracodawcą • nie jest taką przyczyną konsekwentne, nieprawidłowe oznaczenie strony pozwanej przez stronę działającą za pomocą fachowego pełnomocnika bądź też inna interpretacja danego przepisu przez Sąd Najwyższy • niedochowanie bowiem przez pracownika terminu do zaskarżenia czynności prawnej pracodawcy, skutkującej rozwiązaniem umowy o pracę, o którym mowa w art. 264 § 1 k.p., prowadzi do oddalenia powództwa, bez względu na to, czy rozwiązanie umowy o pracę było zgodne z prawem lub uzasadnione.
Skład orzekający
Romualda Spyt
przewodniczący
Jolanta Frańczak
sprawozdawca
Zbigniew Korzeniowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminów w sprawach o przywrócenie do pracy, odpowiedzialności pracodawcy w przypadku reorganizacji, a także roli fachowego pełnomocnika w procesie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zniesienia sądu wojskowego i błędnego oznaczenia strony pozwanej przez pełnomocnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność procedury sądowej i konsekwencje błędów popełnionych przez profesjonalnych pełnomocników, co jest cenne dla prawników procesowych. Dotyczy również ważnego zagadnienia przejścia zakładu pracy.
“Błąd pełnomocnika kosztował pracownice pracę – Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy termin jest nieprzekraczalny.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.