Orzeczenie · 2025-12-16

I OSK 61/25

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2025-12-16

NSAAdministracyjneŚredniansa

świadczenie pielęgnacyjneopieka nad osobą niepełnosprawnąprawo materialnewykładnia prawaskarga kasacyjnapostępowanie administracyjnepomoc społeczna

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w szczególności błędną wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, twierdząc, że stan zdrowia osoby niepełnosprawnej i zakres opieki wymagały rezygnacji z zatrudnienia, a sąd pierwszej instancji błędnie uznał brak związku przyczynowego. Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej i nie stwierdzając nieważności postępowania, uznał, że skarga kasacyjna nie mogła zostać uwzględniona. Sąd wyjaśnił, że zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię wymaga nie tylko wskazania na wadliwość wykładni dokonanej przez sąd niższej instancji, ale także przedstawienia prawidłowej interpretacji przepisu. Autor skargi kasacyjnej nie wykazał, na czym polegała błędna wykładnia ani nie przedstawił własnej, prawidłowej interpretacji. Sąd podkreślił, że zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być oparty na kwestionowaniu ustaleń faktycznych, co było intencją skarżącej. Brak rozwinięcia zarzutu w uzasadnieniu skargi kasacyjnej uniemożliwił merytoryczną ocenę i uczynił go bezskutecznym. Sąd oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2 p.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Proceduralne wymogi uzasadniania skargi kasacyjnej, zwłaszcza w zakresie zarzutów naruszenia prawa materialnego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym i sposobu formułowania zarzutów.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych jest skuteczny, jeśli nie zawiera wskazania na błąd w wykładni sądu niższej instancji ani prawidłowej interpretacji przepisu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut taki nie jest skuteczny, ponieważ nie spełnia wymogów formalnych i merytorycznych skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

Autor skargi kasacyjnej musi wykazać błąd w wykładni dokonanej przez sąd niższej instancji oraz przedstawić prawidłową interpretację przepisu. Samo kwestionowanie ustaleń faktycznych nie jest wystarczające dla zarzutu naruszenia prawa materialnego.

Czy zarzut naruszenia prawa materialnego może być oparty na kwestionowaniu ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd niższej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być oparty na wadliwym (kwestionowanym przez stronę) ustaleniu faktu.

Uzasadnienie

Próba zwalczania ustaleń faktycznych może być skuteczna wyłącznie w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (naruszenie przepisów postępowania). Zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczy zastosowania lub wykładni prawa do ustalonego stanu faktycznego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie, który oddalił skargę na decyzję SKO odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Przepisy (6)

Główne

u.ś.r. art. 17 § 1 pkt 4

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, iż stan zdrowia osoby niepełnosprawnej oraz zakres sprawowanej nad nią opieki wymaga rezygnacji z zatrudnienia przez skarżącą, ani że występuje związek przyczynowy pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 174 § pkt 1