I OSK 419/11Zawieszenie policjanta subsydiarny akt oskarżenia

Sprawa dotyczyła zasadności zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji, M. S., po tym jak wniesiono przeciwko niemu subsydiarny akt oskarżenia z art. 231 § 1 w zw. z art. 189 § 1 i art. 18 § 1 Kodeksu karnego. Komendant Główny Policji, na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, zawiesił funkcjonariusza w czynnościach służbowych. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S., uznając, że wszczęcie postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, nawet w trybie subsydiarnego aktu oskarżenia, stanowi obligatoryjną przesłankę do zawieszenia policjanta. Skarżący kasacyjnie M. S. podnosił, że brak postanowienia o przedstawieniu zarzutów i ogłoszeniu ich w trybie art. 313 k.p.k. wyklucza uznanie tego za wszczęcie postępowania karnego w rozumieniu art. 39 ust. 1 ustawy o Policji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że przestępstwa zarzucane funkcjonariuszowi należą do kategorii umyślnych ściganych z oskarżenia publicznego, a subsydiarny akt oskarżenia, wniesiony przez pokrzywdzonego na podstawie art. 55 k.p.k., nie zmienia charakteru tych przestępstw. Sąd powołał się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i własne, wskazując, że wniesienie subsydiarnego aktu oskarżenia jest formą wszczęcia postępowania karnego w rozumieniu art. 39 ust. 1 ustawy o Policji, a jego celem jest zapewnienie realizacji uprawnień pokrzywdzonego w sprawach ściganych z oskarżenia publicznego. Sąd uznał, że zróżnicowanie sytuacji prawnej policjanta w zależności od sposobu wszczęcia postępowania karnego byłoby nieuzasadnione.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający