I NS 277/18

Sąd rozpoznał sprawę z wniosku o podział majątku wspólnego. W trakcie postępowania, na rozprawie w dniu 2 lipca 2020r., wnioskodawczyni i uczestniczka zawarły ugodę sądową, która została zamieszczona w protokole i potwierdzona podpisami stron. Sąd uznał, że zawarcie ugody nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego, ani nie zmierza do obejścia prawa. Ugoda dotyczyła wzajemnych ustępstw w zakresie stanu i wartości majątku wspólnego, sposobu podziału oraz wysokości, sposobu i terminu spłaty. W związku z zawarciem ugody, która uczyniła wydanie wyroku zbędnym, sąd na podstawie art. 355 § 1 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc postanowił o umorzeniu postępowania. W kwestii kosztów sądowych, strony nie ustaliły w ugodzie sposobu ich podziału. Sąd wskazał, że Skarb Państwa poniósł tymczasowo wydatki na wynagrodzenie biegłych w kwocie 3954,85 zł. Zgodnie z art. 83 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie orzeka o wydatkach tymczasowo pokrytych przez Skarb Państwa. Na podstawie art. 113 ust. 1 tej ustawy, koszty sądowe, których strona nie miała obowiązku uiścić, sąd obciąża przeciwnika procesowego, jeśli istnieją podstawy. W sprawie zakończonej ugodą, zgodnie z art. 117 uoks, koszty te ponoszą obie strony w równych częściach. Dodatkowo, sąd powołał się na art. 520 § 1 kpc, zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, podkreślając, że w sprawach o podział majątku wspólnego interesy uczestników są wspólne, a nie sprzeczne.

Zagadnienia prawne (2)