I KZP 33/01

Sąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Okręgowy w T. na podstawie art. 441 § 1 k.p.k., dotyczące tego, czy sformułowanie „może” w art. 67 § 3 k.k. odnosi się także do zakazu prowadzenia pojazdów wymienionego w art. 39 pkt 3 k.k. Sąd Najwyższy podkreślił, że przedmiotem przekazanego pytania może być tylko zagadnienie wymagające zasadniczej wykładni ustawy, a przepisy jasne nie podlegają takiej wykładni. W ocenie Sądu, przepis art. 67 § 3 k.k. jest sformułowany jasno i jego wykładnia językowa prowadzi do jednoznacznego wniosku o fakultatywności środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wobec sprawcy, któremu warunkowo umorzono postępowanie. Sąd wskazał, że materialnoprawne warunki orzeczenia tego zakazu precyzuje art. 42 § 1 k.k., a zakaz ten może być orzeczony jedynie wtedy, gdy warunkowo umarza się postępowanie wobec osoby uczestniczącej w ruchu drogowym za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Maksymalny okres zakazu wynosi 2 lata, ale nie dłużej niż okres próby. Sąd stwierdził, że art. 67 § 3 in fine k.k. jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 42 § 2 k.k. i wyłącza jego stosowanie przy warunkowym umorzeniu postępowania. Ponieważ przepis ten jest jasny i nie powoduje rozbieżnych interpretacji, Sąd Najwyższy, zgodnie z zasadą "clara non sunt interpretanda", odmówił podjęcia uchwały.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający