I KK 146/26Oddalenie kasacji w sprawie o przestepstwo oszustwa

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu kasację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 15 września 2025 r., sygn. IV Ka 663/25. Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. II K 1278/23, którym P.S. został uniewinniony od zarzutu z art. 209 § 1a k.k., i umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego na podstawie art. 209 § 4 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k., przyjmując, że czyn wypełnił znamiona przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 209 § 4 k.k., przez przyjęcie nieprawidłowej wykładni pojęcia "uiszczenie w całości zaległych alimentów". Skarżący argumentował, że pojęcie to powinno odnosić się do wszystkich nieuiszczonych alimentów, a nie tylko tych za okres objęty postanowieniem o przedstawieniu zarzutów. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu wskazano, że przywołany przez skarżącego przedstawiciel doktryny dopuszcza również interpretację, zgodnie z którą zaległość alimentacyjna powinna dotyczyć wyłącznie kwoty określonej w zarzucie. Sąd Najwyższy powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2025 r., V KK 274/25, który wyjaśnił, że przez pojęcie zaległych alimentów należy rozumieć alimenty płatne za okres objęty zarzutem. Taki pogląd, mający charakter gwarancyjny dla określenia zakresu odpowiedzialności karnej, został uznany za prawidłową wykładnię. W konsekwencji, rozstrzygnięcie sądu odwoławczego uznano za słuszne. Oskarżycielka posiłkowa została obciążona kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający