I GSK 762/25Oddalenie skargi kasacyjnej brak legitymacji procesowej w sprawie celnej

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki L. z Ukrainy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który oddalił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Dyrektor IAS stwierdził niedopuszczalność odwołania spółki od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego o zajęciu towaru (czynnika chłodniczego) jako przedmiotu zakazów i ograniczeń. Organ celny zajął towar, ponieważ nie został on poddany obowiązkowej rejestracji w Portalu F-gases, co było wymogiem wynikającym z rozporządzenia nr 2024/573. WSA w Lublinie uznał, że spółka nie była stroną postępowania celnego, ponieważ zajęcie towaru nie rzutowało bezpośrednio na jej prawa i obowiązki, a ona sama nie brała udziału w czynnościach prowadzących do wydania decyzji. Sąd podkreślił, że w sprawach celnych nie stosuje się w pełni przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących stron postępowania, a przepisy Prawa celnego nie przyznają odbiorcy towaru prawa do zaskarżenia decyzji o jego zajęciu. Skarżąca kasacyjnie zarzucała m.in. naruszenie art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej i art. 44 ust. 1 UKC poprzez błędne uznanie braku interesu prawnego i legitymacji do wniesienia odwołania, a także naruszenie przepisów dotyczących procedury tranzytu i zastosowania rozporządzenia nr 2024/573. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, szczegółowo analizował zarzuty procesowe i materialnoprawne. Sąd uznał, że zarzuty procesowe, w tym naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a., były niezasadne, ponieważ uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające, a sąd nie musiał odnosić się do wszystkich argumentów strony. Zarzuty materialnoprawne również uznano za niezasadne, wskazując, że przepisy Ordynacji podatkowej i Prawa celnego, na które powoływała się spółka, mają charakter procesowy, a nie materialnoprawny w kontekście definicji strony. NSA podkreślił, że WSA prawidłowo oparł swoje stanowisko na braku zastosowania art. 133 Ordynacji podatkowej w sprawach celnych i nie znalazł podstaw do uznania, że spółka była stroną postępowania celnego w rozumieniu art. 44 ust. 1 UKC. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów dotyczących procedury tranzytu czy rozporządzenia nr 2024/573, ponieważ WSA nie badał legalności samej decyzji o zajęciu towaru, lecz legalność decyzji o niedopuszczalności odwołania. W konsekwencji NSA oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający