I GSK 217/06

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez K. C., prowadzącego Agencję Celną, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej. Sprawa dotyczyła odmowy uchylenia decyzji wymierzających opłaty manipulacyjne dodatkowe za czynności służbowe wykonywane poza siedzibą urzędu celnego. Skarżący domagał się uchylenia ostatecznych decyzji z 2000 r. w trybie nadzwyczajnym, powołując się na naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym art. 265 Kodeksu celnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, podkreślając, że decyzje stały się ostateczne i nie można ich było wzruszyć w trybie art. 265 Kodeksu celnego, gdyż nie wykazano istnienia "ważnego interesu strony" ani "interesu publicznego" uzasadniającego odstępstwo od zasady trwałości decyzji. Sąd wskazał również, że tryb z art. 265 Kodeksu celnego ma charakter uznaniowy i nadzwyczajny, a jego zastosowanie wymaga spełnienia określonych przesłanek. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że nie jest ona zasadna. Sąd podkreślił, że decyzje ostateczne są trwałe, a ich wzruszenie w trybach nadzwyczajnych (jak art. 265 Kodeksu celnego) jest dopuszczalne tylko w ściśle określonych przypadkach. W ocenie NSA, decyzje wymierzające opłaty manipulacyjne dodatkowe miały charakter związany, a ich cel został już zrealizowany, co wykluczało możliwość ich uchylenia lub zmiany w trybie art. 265 Kodeksu celnego. Sąd zaznaczył, że skarżący kwestionował legalność pierwotnych decyzji, a nie mógł skorzystać z nadzwyczajnego trybu do ich wzruszenia. W związku z tym, mimo pewnych wad w uzasadnieniu wyroku WSA, samo rozstrzygnięcie było prawidłowe i skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający