I FSK 97/23Uchylenie wyroku i decyzji VAT zwrot kosztow
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną spółki M. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Gdańsku, który oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS). Sprawa dotyczyła podatku od towarów i usług za luty i marzec 2016 roku. Organy podatkowe zakwestionowały prawidłowość rozliczeń spółki z dwóch powodów: zaniżenia podatku należnego (brak refakturowania kosztów mediów dla podmiotu powiązanego) oraz zawyżenia podatku naliczonego (odliczenie VAT od zakupu maszyn i usług od podmiotów powiązanych). WSA podzielił stanowisko organów, uznając, że doszło do nadużycia prawa. NSA uchylił wyrok WSA i decyzję DIAS. Sąd uznał, że w zakresie refakturowania mediów spółka miała rację, gdyż koszt mediów był uwzględniony w cenie dzierżawy. W kwestii odliczenia podatku naliczonego, NSA stwierdził, że organy podatkowe i WSA błędnie zastosowały art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy o VAT, odwołując się do art. 58 Kodeksu cywilnego. Podkreślono, że w 2016 roku nie obowiązywała jeszcze klauzula nadużycia prawa w obecnym kształcie, a samo odwołanie do art. 58 KC nie jest wystarczające. NSA wskazał, że organy nie wykazały w sposób należyty nadużycia prawa zgodnie z wytycznymi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), które wymagają udowodnienia uzyskania korzyści podatkowej sprzecznej z celem przepisów oraz sztucznego charakteru transakcji. Sąd zwrócił uwagę na brak jasności co do podstawy prawnej zakwestionowania odliczenia (oszustwo podatkowe czy nadużycie prawa) i podkreślił obowiązek organów podatkowych dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżony wyrok i decyzję, zasądzając od DIAS na rzecz spółki zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących nadużycia prawa w VAT, stosowanie wytycznych TSUE w polskim orzecznictwie, ocena transakcji z podmiotami powiązanymi.
Orzeczenie dotyczy stanu prawnego z 2016 roku i specyficznych okoliczności faktycznych. Kluczowe jest wykazanie nadużycia prawa zgodnie z kryteriami TSUE, a nie tylko stosowanie przepisów krajowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy o VAT, odwołującego się do art. 58 Kodeksu cywilnego, jest dopuszczalne w sytuacji, gdy transakcje miały miejsce przed wejściem w życie klauzuli nadużycia prawa w obecnym kształcie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zakwestionowanie prawa do odliczenia na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy o VAT, odwołującego się do art. 58 KC, nie jest dopuszczalne bez wykazania nadużycia prawa zgodnie z kryteriami TSUE, zwłaszcza gdy transakcje miały miejsce przed wejściem w życie przepisów o nadużyciu prawa w obecnym kształcie.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że w 2016 roku nie obowiązywała jeszcze klauzula nadużycia prawa w obecnym kształcie, a samo odwołanie do art. 58 KC nie jest wystarczające do zakwestionowania prawa do odliczenia. Organy podatkowe nie wykazały w sposób należyty nadużycia prawa zgodnie z wytycznymi TSUE, które wymagają udowodnienia uzyskania korzyści podatkowej sprzecznej z celem przepisów oraz sztucznego charakteru transakcji.
Czy spółka miała obowiązek refakturowania kosztów mediów na rzecz dzierżawcy, a w przypadku braku refakturowania, czy organy podatkowe mogły obciążyć spółkę podatkiem należnym z tego tytułu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, spółka miała obowiązek refakturowania kosztów mediów na rzecz dzierżawcy zgodnie z umową, a w przypadku braku refakturowania, zasadne jest obciążenie spółki podatkiem należnym z tego tytułu, gdyż czynność dostawy mediów miała miejsce.
Uzasadnienie
NSA uznał, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę. Skoro strony umowy dzierżawy umówiły się na refakturowanie kosztów mediów, a spółka tego nie uczyniła, zasadne jest odwołanie się do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ czynność dostawy mediów miała miejsce i spółce należna była zapłata.
Czy organy podatkowe prawidłowo zakwestionowały prawo do odliczenia podatku naliczonego, opierając się na rzekomym nadużyciu prawa i obejściu przepisów, bez wykazania spełnienia kryteriów określonych przez TSUE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy podatkowe nie wykazały w sposób należyty nadużycia prawa zgodnie z kryteriami TSUE, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że w uzasadnieniu wyroku WSA i decyzji DIAS brak jest jasnej argumentacji, w oparciu o którą przyjęto, że spółka nadużyła prawa do odliczenia. Organy utożsamiają różne zjawiska, takie jak dążenie do redukcji obciążenia podatkowego, z nadużyciem prawa, nie wykazując przy tym spełnienia obiektywnych przesłanek nadużycia prawa określonych przez TSUE (uzyskanie korzyści podatkowej sprzecznej z celem przepisów, sztuczny charakter transakcji).
Rozstrzygnięcie
Przepisy (32)
Główne
u.p.t.u. art. 29a § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Podstawa opodatkowania jest co do zasady wszystkim, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.
u.p.t.u. art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi.
u.p.t.u. art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit. c)
Ustawa o podatku od towarów i usług
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego.
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 5 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Określa zakres przedmiotowy podatku od towarów i usług.
u.p.t.u. art. 106b
Ustawa o podatku od towarów i usług
Obowiązek wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż na rzecz innego podatnika podatku od wartości dodanej.
u.p.t.u. art. 41 § ust. 1 i 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
Stawka podatkowa wynikająca z przepisów.
u.p.t.u. art. 146a
Ustawa o podatku od towarów i usług
Stawka podatkowa wynikająca z przepisów.
u.p.t.u. art. 86 § ust. 2 pkt 1 lit. b)
Ustawa o podatku od towarów i usług
Określa sposób dokumentowania prawa do odliczenia.
u.p.t.u. art. 86 § ust. 10 i 10c
Ustawa o podatku od towarów i usług
Określa warunki i terminy odliczenia podatku naliczonego.
u.p.t.u. art. 5 § ust. 4 i 5
Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy dotyczące klauzuli nadużycia prawa, wprowadzone po analizowanych zdarzeniach.
K.c. art. 58 § § 2
Kodeks cywilny
Czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego jest nieważna.
K.c. art. 83
Kodeks cywilny
Czynność prawna pozorna jest nieważna.
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa uchylenia decyzji organu w przypadku naruszenia przepisów postępowania.
P.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.
P.p.s.a. art. 203 § pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania.
P.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania.
O.p. art. 2a
Ordynacja podatkowa
Zasada prowadzenia postępowania podatkowego.
O.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
Zasada prowadzenia postępowania podatkowego.
O.p. art. 121 § § 1
Ordynacja podatkowa
Zasada budzenia zaufania do organów podatkowych.
O.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego ustalenia prawdy obiektywnej.
O.p. art. 187 § § 1
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
O.p. art. 188
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
O.p. art. 191
Ordynacja podatkowa
Granice swobodnej oceny dowodów.
O.p. art. 193 § § 4
Ordynacja podatkowa
Rzetelność prowadzenia ksiąg podatkowych.
O.p. art. 197
Ordynacja podatkowa
Dowód z opinii biegłego.
O.p. art. 210 § § 1 pkt 6
Ordynacja podatkowa
Elementy decyzji organu podatkowego.
O.p. art. 210 § § 4
Ordynacja podatkowa
Uzasadnienie decyzji organu podatkowego.
O.p. art. 173
Ordynacja podatkowa
Postępowanie odwoławcze.
Konstytucja RP art. 217
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zakres upoważnienia do regulowania materii podatkowych przez ustawy.
rozporządzenie art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. a)
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Określa wysokość wynagrodzenia radcy prawnego.
rozporządzenie art. 14 § ust. 1 pkt 2 lit. a)
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Określa wysokość wynagrodzenia radcy prawnego.
rozporządzenie art. 2 § pkt 9
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Określa zasady ustalania wynagrodzenia radcy prawnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy podatkowe nie wykazały w sposób należyty nadużycia prawa zgodnie z kryteriami TSUE. • Zakwestionowanie prawa do odliczenia na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. odwołującego się do art. 58 KC jest niedopuszczalne bez wykazania nadużycia prawa zgodnie z prawem UE, zwłaszcza w kontekście transakcji z 2016 roku. • Spółka miała prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ organy nie udowodniły spełnienia przesłanek nadużycia prawa.
Odrzucone argumenty
Organy podatkowe i WSA prawidłowo uznały, że doszło do nadużycia prawa do odliczenia podatku naliczonego. • Czynności spółki były sztuczne i miały na celu uzyskanie korzyści podatkowej, co uzasadniało zakwestionowanie prawa do odliczenia. • Spółka miała obowiązek refakturowania kosztów mediów, a brak tego działania uzasadniał obciążenie jej podatkiem należnym.
Godne uwagi sformułowania
brak jasnej argumentacji, w oparciu o którą przyjęto, iż w realiach przedmiotowej sprawy Podatnik nadużył prawa do odliczenia • nie sposób ustalić co determinowało takie, a nie inne rozstrzygnięcie • nie jest możliwe opieranie koncepcji nadużycia prawa w zakresie podatku od towarów i usług na cywilistycznej koncepcji obejścia prawa • zasadniczym celem tych transakcji jest uzyskanie korzyści podatkowej
Skład orzekający
Adam Nita
sprawozdawca
Bartosz Wojciechowski
członek
Ryszard Pęk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nadużycia prawa w VAT, stosowanie wytycznych TSUE w polskim orzecznictwie, ocena transakcji z podmiotami powiązanymi."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego z 2016 roku i specyficznych okoliczności faktycznych. Kluczowe jest wykazanie nadużycia prawa zgodnie z kryteriami TSUE, a nie tylko stosowanie przepisów krajowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii nadużycia prawa w VAT i interpretacji przepisów UE przez polski sąd, co jest kluczowe dla wielu podatników. Pokazuje, jak ważne jest prawidłowe udokumentowanie transakcji i udowodnienie ich rzeczywistego charakteru.
“Nadużycie prawa w VAT: NSA wyjaśnia, kiedy polskie przepisy muszą ustąpić przed prawem UE.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.