I FSK 2057/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Syndyka masy upadłości R.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dotyczącą podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2012 r. Skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 141 § 4 i art. 151 p.p.s.a., poprzez brak zbadania całokształtu okoliczności sprawy i bezpodstawne oddalenie skargi. Podniesiono również zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 151 p.p.s.a. w związku z przepisami Ordynacji podatkowej, wskazując na rażące naruszenia przepisów postępowania przez organy podatkowe. Dodatkowo, skarżący zarzucił naruszenie przepisów materialnych, tj. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) w zw. z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy 112, przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co doprowadziło do pozbawienia prawa do odliczenia podatku naliczonego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem sformalizowanym, a jej autor musi precyzyjnie wskazać naruszone przepisy i uzasadnić ich wpływ na wynik sprawy. W ocenie NSA, uzasadnienie skargi kasacyjnej było wadliwe, nie powiązano zarzutów z konkretnymi przepisami prawa ani nie wykazano istotnego wpływu ewentualnych uchybień na wynik sprawy. Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna stanowiła jedynie polemikę ze stanowiskiem WSA i nie przedstawiła nowych argumentów podważających ustalenia organów podatkowych. W szczególności, NSA odniósł się do kwestii dochowania należytej staranności przez Skarżącego w transakcjach z różnymi kontrahentami, wskazując na niewystarczającą weryfikację, fikcyjność niektórych transakcji oraz świadomość udziału w oszukańczym procederze. Sąd przywołał orzecznictwo TSUE i NSA, zgodnie z którym podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale w transakcji wykorzystanej do popełnienia oszustwa VAT, staje się jego współsprawcą. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził od Syndyka na rzecz Dyrektora IAS zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie stanowiska NSA w zakresie wadliwości skargi kasacyjnej, wymogów formalnych skargi kasacyjnej oraz zasad odpowiedzialności podatnika za udział w oszustwach VAT, w tym wymogu dochowania należytej staranności.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i wadliwości skargi kasacyjnej, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach bez uwzględnienia kontekstu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił skargę na decyzję organu podatkowego w przedmiocie podatku VAT, akceptując ustalenia organów dotyczące braku dochowania przez Skarżącego należytej staranności w transakcjach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił skargę, a skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzasadnienie
Skarżący nie wykazał w skardze kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania ani prawa materialnego, a jej uzasadnienie stanowiło jedynie polemikę z wyrokiem WSA bez przedstawienia konkretnych argumentów podważających ustalenia faktyczne dotyczące braku należytej staranności.
Czy wadliwa konstrukcja skargi kasacyjnej, polegająca na braku powiązania zarzutów z konkretnymi przepisami prawa i braku wykazania istotnego wpływu uchybień na wynik sprawy, uniemożliwia jej uwzględnienie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, taka wadliwość uniemożliwia uwzględnienie skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej i nie jest zobowiązany do domyślania się intencji autora ani do samodzielnego konkretyzowania zarzutów. Brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów i uzasadnienia ich wpływu na wynik sprawy czyni skargę niezasadną.
Czy podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale w transakcji wykorzystanej do popełnienia oszustwa w podatku VAT, może być uznany za współsprawcę tego oszustwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w takiej sytuacji podatnik pomaga sprawcom oszustwa i staje się jego współsprawcą.
Uzasadnienie
Orzecznictwo TSUE i NSA wskazuje, że nawet jeśli transakcjom towarzyszy fizyczne przemieszczanie towarów, to jeśli podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale w łańcuchu oszustwa VAT, powinien zostać pozbawiony prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Przepisy (17)
Główne
ustawa o VAT art. 86 § ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a)
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit. a)
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § par. 1 i par. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 133 § par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § par. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1 § par. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Ordynacja podatkowa art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 121 § par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 124
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 187 § par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 193 § par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 194
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna była wadliwie skonstruowana i nie wykazała naruszenia przepisów prawa ani istotnego wpływu uchybień na wynik sprawy. • Skarżący nie dochował należytej staranności w transakcjach VAT, co uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego. • Podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale w oszustwie VAT, staje się jego współsprawcą.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 141 § 4, art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 1 § 1 p.u.s.a.) • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1, art, 191, art. 193 § 1, art. 194 Ordynacji podatkowej) • Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) w zw. z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy 112)
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia • Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej • nie jest rolą Sądu kasacyjnego domyślanie się intencji autora skargi kasacyjnej • w przypadku oszustw w zakresie podatku VAT, częstokroć charakterystyczną cechą jest – dla urealnienia symulowanych jedynie pod względem gospodarczym transakcji – wykorzystanie rzeczywiście istniejących towarów, z tym że towar jest istotny wyłącznie jako "nośnik VAT" • podatnik, który wiedział lub powinien był wiedzieć o tym, że nabywając towar, uczestniczył w transakcji wykorzystanej do popełnienia oszustwa w podatku VAT, powinien zostać uznany za osobę biorącą udział w tym oszustwie
Skład orzekający
Danuta Oleś
przewodniczący
Elżbieta Olechniewicz
sprawozdawca
Marek Kołaczek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stanowiska NSA w zakresie wadliwości skargi kasacyjnej, wymogów formalnych skargi kasacyjnej oraz zasad odpowiedzialności podatnika za udział w oszustwach VAT, w tym wymogu dochowania należytej staranności."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i wadliwości skargi kasacyjnej, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach bez uwzględnienia kontekstu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia należytej staranności w VAT i odpowiedzialności podatnika za udział w oszustwach, a także podkreśla rygory proceduralne związane ze skargą kasacyjną.
“Ważne orzeczenie NSA: Jak nie popełnić błędów w skardze kasacyjnej i dlaczego należyta staranność w VAT to podstawa!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.