I FSK 2039/22Uchylenie zwrotu VAT f sp z oo
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną F. sp. z o.o. od wyroku WSA we Wrocławiu, który utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Sprawa dotyczyła prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od faktur wystawionych przez firmę K. Organy podatkowe uznały, że faktury te nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, powołując się na wątpliwości co do zdolności organizacyjnych, wiedzy i środków technicznych kontrahenta, brak umowy pisemnej oraz nieprecyzyjne dane na fakturach. WSA oddalił skargę spółki, uznając, że materiał dowodowy był wystarczający. NSA uznał jednak zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów postępowania za częściowo zasadne. Sąd wskazał, że organy podatkowe i WSA zaniechały przeprowadzenia istotnych dowodów wnioskowanych przez stronę, takich jak zeznania świadków, analiza ksiąg rachunkowych czy dowody z fotografii, które mogłyby potwierdzić faktyczne wykonanie usług. Pominięcie tych dowodów doprowadziło do niepełnego zebrania materiału dowodowego i naruszenia zasady prawdy obiektywnej oraz obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 122, 187, 188, 191 Ordynacji podatkowej). NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i decyzję organu, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd uznał za przedwczesne rozpatrywanie zarzutów naruszenia prawa materialnego (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy VAT) przed prawidłowym ustaleniem stanu faktycznego. Odnosząc się do kwestii art. 89b ustawy VAT, NSA potwierdził, że prawo do ponownego odliczenia VAT jest ograniczone terminem i wymaga złożenia korekty deklaracji, a samo wyksięgowanie faktur nie jest równoznaczne z korektą deklaracji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWskazuje na konieczność wszechstronnego prowadzenia postępowania dowodowego przez organy podatkowe i sąd pierwszej instancji, uwzględniania wniosków dowodowych strony oraz ryzyko uchylenia orzeczenia w przypadku naruszenia tych zasad. Podkreśla znaczenie art. 188 Ordynacji podatkowej.
Dotyczy specyficznej sytuacji podatkowej związanej z odliczeniem VAT i procedurą korekty, ale ogólne zasady postępowania dowodowego mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organy podatkowe i sąd pierwszej instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny, uznając faktury VAT za nierzeczywiste, pomimo wniosków dowodowych strony skarżącej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy podatkowe i sąd pierwszej instancji naruszyły przepisy postępowania, nie przeprowadzając wyczerpującego materiału dowodowego i pomijając istotne wnioski dowodowe strony, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego.
Uzasadnienie
NSA uznał, że organy podatkowe nie zebrały wystarczającego materiału dowodowego, a sąd pierwszej instancji zaakceptował to zaniechanie, naruszając przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące postępowania dowodowego. Pominięte dowody mogły mieć kluczowe znaczenie dla ustalenia, czy usługi udokumentowane fakturami zostały faktycznie wykonane.
Czy spółka mogła skorzystać z prawa do ponownego odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie art. 89b ust. 4 ustawy o VAT, jeśli nie dokonała korekty w terminie 150 dni od upływu terminu płatności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, spółka nie mogła skorzystać z tego prawa, ponieważ nie spełniła warunku złożenia korekty deklaracji w odpowiednim terminie, a samo wyksięgowanie faktur nie jest równoznaczne z korektą deklaracji.
Uzasadnienie
NSA potwierdził, że art. 89b ust. 4 ustawy o VAT wymaga wcześniejszego dokonania korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od terminu płatności, a następnie uregulowania należności. Spółka nie spełniła tego warunku, co uniemożliwiło jej ponowne odliczenie VAT.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (16)
Główne
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 188
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
ustawa o VAT art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit. a)
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 89b § ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 89b § ust. 4
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 145 § § 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ordynacja podatkowa art. 81b § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez organy podatkowe i sąd pierwszej instancji przepisów postępowania (art. 122, 187, 188, 191 Ordynacji podatkowej) poprzez zaniechanie przeprowadzenia istotnych dowodów i niepełne zebranie materiału dowodowego. • Niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy co do rzeczywistości gospodarczej transakcji.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy VAT) - uznany za przedwczesny. • Zarzut naruszenia art. 89b ust. 1 i 4 ustawy VAT - uznany za bezzasadny, gdyż spółka nie spełniła warunków do ponownego odliczenia VAT.
Godne uwagi sformułowania
organy podatkowe zgromadziły nie pełny materiał dowodowy, gdyż zaniechały wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności niniejszej sprawy i przeprowadzenia stosownych dowodów w tym zakresie. • żaden z tych dowodów czy twierdzeń Strony nie został przeprowadzony przez organy prowadzące postępowanie w niniejszej sprawie. • organ musi więc ustalić, jakie okoliczności mają znaczenie prawne w sprawie i jakie dowody są niezbędne dla ich ustalenia. • organ prowadzi postępowanie pod z góry założoną tezę, co przeczyłoby wszelkim zasadom rzetelnego postępowania podatkowego.
Skład orzekający
Elżbieta Olechniewicz
sprawozdawca
Janusz Zubrzycki
członek
Sylwester Marciniak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wskazuje na konieczność wszechstronnego prowadzenia postępowania dowodowego przez organy podatkowe i sąd pierwszej instancji, uwzględniania wniosków dowodowych strony oraz ryzyko uchylenia orzeczenia w przypadku naruszenia tych zasad. Podkreśla znaczenie art. 188 Ordynacji podatkowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podatkowej związanej z odliczeniem VAT i procedurą korekty, ale ogólne zasady postępowania dowodowego mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe prowadzenie postępowania dowodowego przez organy podatkowe i jak błędy w tym zakresie mogą prowadzić do uchylenia orzeczeń. Jest to ważna lekcja dla podatników i profesjonalistów.
“Organy podatkowe przegrały sprawę VAT przez błędy proceduralne. NSA przypomina o wadze dowodów.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.