I CZ 27/06

Sprawa dotyczyła zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego wcześniejsze zażalenie na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów. Powód domagał się wyłączenia sędziów Sądu Okręgowego w P. oraz sędziego Sądu Rejonowego w M. delegowanego do Sądu Okręgowego. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziów, a następnie odrzucił zażalenie powoda na to postanowienie. Powód złożył kolejne zażalenie, zarzucając naruszenie art. 394 § 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, podkreślił, że zażalenie przysługuje tylko w wypadkach wyraźnie określonych w ustawie. Zgodnie z art. 394 § 1 pkt 10 k.p.c., zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że gdy sąd apelacyjny orzeka jako sąd przełożony na podstawie art. 52 § 1 k.p.c., działa jako sąd pierwszej instancji. Jednakże, zażalenie na postanowienie sądu apelacyjnego działającego jako sąd pierwszej instancji przysługuje do sądu drugiej instancji, a nie do Sądu Najwyższego. Przepisy dotyczące zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 394¹ § 1 i 2 k.p.c.) nie obejmują sytuacji, gdy sąd apelacyjny orzeka jako sąd pierwszej instancji. W związku z tym, Sąd Najwyższy stwierdził, że na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziego wydane przez sąd apelacyjny działający jako sąd przełożony nie służy zażalenie. W konsekwencji, postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego również nie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy odrzucił zatem zażalenie powoda.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający