I CZ 247/20

Sprawa dotyczyła nadzoru nad egzekucją z nieruchomości, w której dłużnik złożył środek zaskarżenia zatytułowany 'apelacja' od postanowienia Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 21 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I Cz 18/20). Tym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie dłużnika na wcześniejsze postanowienie z dnia 19 czerwca 2020 r. (sygn. akt I Cz 13/20), które z kolei oddalało zażalenie na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2020 r. (sygn. akt I Co 744/19). Sąd Rejonowy w Ełku, po otrzymaniu środka zaskarżenia, uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach. Sąd Okręgowy w Suwałkach, rozpatrując sprawę, stwierdził swoją niewłaściwość. Zgodnie z art. 200 § 1, § 14 oraz § 3 k.p.c., mającymi zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym, sąd bierze swoją właściwość pod rozwagę z urzędu. Sąd Okręgowy uznał, że wniesionego przez dłużnika środka zaskarżenia nie można potraktować jako apelacji, ponieważ w postępowaniu egzekucyjnym taki środek zaskarżenia nie przysługuje. Podkreślono, że mylne oznaczenie pisma procesowego nie przeszkadza w nadaniu mu właściwego biegu. Zgodnie z art. 767^4 § 1 i § 1^1 k.p.c., na postanowienie sądu w postępowaniu egzekucyjnym przysługuje zażalenie, które rozpoznaje sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, w składzie trzech sędziów. Dlatego też Sąd Okręgowy uznał, że pismo dłużnika, mimo oznaczenia jako apelacja, powinno być potraktowane jako zażalenie i rozpoznane przez Sąd Rejonowy w Ełku. W konsekwencji, Sąd Okręgowy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ełku. Na marginesie wskazano, że sąd właściwy powinien rozważyć dopuszczalność zażalenia oraz zastosowanie art. 394^3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający