I CSK 4604/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną M.S. i D.N. od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu w sprawie o zniesienie współwłasności. Skarżący domagali się przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące możliwości przyjęcia uniwersalnego kryterium przyznania dzielonej rzeczy jednemu ze współwłaścicieli (art. 212 § 2 k.c.) w sytuacji, gdy typowe kryteria są nieadekwatne. Podnosili również zarzut nieważności postępowania przed Sądem drugiej instancji z powodu rozpoznania sprawy w składzie jednego sędziego oraz oczywistej zasadności skargi. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Uzasadnił, że przepis art. 212 § 2 k.c. z uwagi na swój elastyczny i skoncentrowany na konkretnych okolicznościach charakter, nie stanowi materii zagadnienia prawnego o abstrakcyjnym charakterze. Ponadto, skarga nie była oczywiście uzasadniona, a zarzuty dotyczące pominięcia dowodów i sposobu sporządzenia uzasadnienia nie wykazały kwalifikowanej wady orzeczenia. Odnosząc się do zarzutu nieważności postępowania, Sąd Najwyższy stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie było objęte czasowymi skutkami wykładni prawa przyjętej w uchwale III PZP 6/22, a przyjęcie odmiennej interpretacji kolidowałoby z zasadą pewności prawa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, oczywistej bezzasadności lub nieważności postępowania, zwłaszcza w kontekście interpretacji art. 212 § 2 k.c. oraz temporalnych skutków uchwał Sądu Najwyższego.
Dotyczy specyficznych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Interpretacja art. 212 § 2 k.c. jest ogólna i odnosi się do konkretnych okoliczności sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy istnieje uniwersalne kryterium decydujące o przyznaniu dzielonej rzeczy jednemu ze współwłaścicieli (art. 212 § 2 k.c.) w sytuacji, gdy typowe kryteria, takie jak potrzeby mieszkaniowe lub względy ekonomiczne, są nieadekwatne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepis art. 212 § 2 k.c. z uwagi na swój elastyczny i skoncentrowany na konkretnych okolicznościach charakter, nie poddaje się łatwo uogólnieniom i nie może stanowić materii zagadnienia prawnego o abstrakcyjnym charakterze.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że nieostre określenie 'stosownie do okoliczności' w art. 212 § 2 k.c. pozostawia sądowi luz decyzyjny, umożliwiając dostosowanie rozstrzygnięcia do ogółu okoliczności konkretnego przypadku. Próba zdefiniowania jednego ogólnego kryterium godziłaby w elastyczny charakter tej normy.
Czy rozpoznanie sprawy przez Sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego stanowi nieważność postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. w kontekście uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zaskarżone orzeczenie nie było objęte czasowymi skutkami wykładni prawa przyjętej w uchwale III PZP 6/22, a przyjęcie odmiennej interpretacji kolidowałoby z zasadą pewności prawa i stabilności obrotu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że rozumowanie, według którego nieważność postępowania wynikająca z rozpoznania sprawy w składzie jednoosobowym miałaby dotyczyć także rozstrzygnięć wydanych w czasie poprzedzającym podjęcie uchwały, kolidowałoby z zasadą pewności prawa i potrzebą zapewnienia stabilności obrotu, które przemawiały za temporalnym ograniczeniem przyjętej w uchwale interpretacji.
Czy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. z uwagi na pominięcie dowodów przez Sąd Okręgowy?
Odpowiedź sądu
Nie, powołane argumenty dotyczące pominięcia dowodów nie pozwalały przyjąć, by orzeczenie było błędne w sposób kwalifikowany i widoczny prima vista.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty dotyczące pominięcia dowodów przez Sąd Okręgowy, z uwzględnieniem wskazywanej przez skarżących tezy dowodowej, nie wykazały oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Konkluzji tej nie zmieniały zarzuty dotyczące sposobu sporządzenia uzasadnienia przez Sąd Okręgowy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| D.N. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| T.N. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M.N. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.c. art. 212 § § 2
Kodeks cywilny
Ustawodawca posłużył się nieostrym określeniem 'stosownie do okoliczności', pozostawiającym sądowi meriti określony luz decyzyjny i umożliwiającym dostosowanie rozstrzygnięcia co do przyznania rzeczy niepodzielnej jednemu ze współwłaścicieli do ogółu okoliczności konkretnego przypadku.
k.p.c. art. 379 § pkt 4
Kodeks postępowania cywilnego
Nieważność postępowania zachodzi w przypadku rozpoznania sprawy w składzie jednego sędziego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 387 § § 2^1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Istnienie uniwersalnego kryterium przyznania dzielonej rzeczy jednemu ze współwłaścicieli w sytuacji nieadekwatności typowych kryteriów. • Nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji z powodu rozpoznania sprawy w składzie jednego sędziego. • Oczywista zasadność skargi kasacyjnej z uwagi na pominięcie dowodów przez Sąd Okręgowy.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna, będąca nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze • nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania • nieostrym określeniem „stosownie do okoliczności”, pozostawiającym sądowi meriti określony luz decyzyjny • błędne w sposób kwalifikowany i widoczny już prima vista, bez potrzeby dłuższych badań lub dociekań • kolidowałoby z zaakcentowaną w motywach uchwały zasadą pewności prawa i nadrzędną potrzebą zapewnienia stabilności obrotu
Skład orzekający
Paweł Grzegorczyk
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, oczywistej bezzasadności lub nieważności postępowania, zwłaszcza w kontekście interpretacji art. 212 § 2 k.c. oraz temporalnych skutków uchwał Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Interpretacja art. 212 § 2 k.c. jest ogólna i odnosi się do konkretnych okoliczności sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kryteria przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Dotyczy również interpretacji przepisów dotyczących zniesienia współwłasności.
“Kiedy Sąd Najwyższy przyjmie Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe kryteria i pułapki.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.