I CSK 1465/23Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej przez SN
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną spółki "S." od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który oddalił apelację spółki w sprawie o zapłatę z powództwa P. K.. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując dwie przesłanki: występowanie istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistą zasadność skargi. W ramach pierwszej przesłanki sformułowano trzy pytania prawne dotyczące m.in. zastosowania art. 97 Kodeksu cywilnego w relacjach między przedsiębiorcami, statusu kontenera socjalnego jako lokalu przedsiębiorstwa oraz skuteczności zlecania czynności przez osobę nieposiadającą umocowania. Sąd Najwyższy, odwołując się do utrwalonego orzecznictwa, podkreślił, że przywołanie tych przesłanek wymaga precyzyjnego zidentyfikowania problemu, odniesienia go do konkretnych przepisów i wykazania jego znaczenia precedensowego lub rozwoju jurysprudencji. Sąd uznał, że przedstawione pytania nie spełniają tych wymogów, są oderwane od faktycznych podstaw rozstrzygnięcia sądów niższych instancji, które opierały się przede wszystkim na stwierdzeniu umocowania pracownika spółki do zawarcia umowy, a kwestie związane z art. 97 KC czy art. 103 KC miały charakter hipotetyczny. Odnosząc się do przesłanki oczywistej zasadności skargi, Sąd Najwyższy stwierdził, że argumentacja skarżącej była ograniczona i nie przekonywała o oczywistej wadliwości zaskarżonego wyroku. Połączenie obu przesłanek zostało uznane za niespójne. W konsekwencji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od skarżącej na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaProceduralne aspekty dopuszczalności skargi kasacyjnej, wymogi stawiane zagadnieniom prawnym i argumentacji o oczywistej zasadności skargi.
Dotyczy specyficznych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy o zapłatę.
Zagadnienia prawne (4)
Czy przedsiębiorca korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w art. 97 KC w sytuacji, gdy pozostaje w długoletniej współpracy z innym przedsiębiorcą na podstawie umowy ramowej, której przedmiotem nie są zlecone czynności?
Odpowiedź sądu
Nie, przedstawione pytanie nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego i nie pozostaje w związku ze sprawą, ponieważ rozstrzygnięcie sądów niższych instancji opierało się przede wszystkim na stwierdzeniu umocowania pracownika do zawarcia umowy, a kwestie związane z art. 97 KC miały charakter hipotetyczny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pytania sformułowane przez skarżącą nie spełniają wymogów istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ nie mają znaczenia precedensowego, nie rozwijają jurysprudencji i nie mają związku z podstawami faktycznymi i prawnymi zaskarżonego wyroku. W tej sprawie kluczowe było stwierdzenie umocowania pracownika do zawarcia umowy, a nie hipotetyczne zastosowanie art. 97 KC.
Czy kontener socjalny znajdujący się na terenie budowy jest lokalem przedsiębiorstwa z branży budowlanej?
Odpowiedź sądu
Nie, przedstawione pytanie nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego i nie pozostaje w związku ze sprawą.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że kwestia traktowania kontenera socjalnego jako lokalu przedsiębiorstwa jest na tyle kazuistyczna, że traci cechy uniwersalnego problemu prawnego i stanowi pytanie o prawidłowość oceny prawnej sądu drugiej instancji, a nie istotne zagadnienie prawne.
Czy osoba nieposiadająca umocowania i której czynności nie zostały potwierdzone przez pracodawcę może skutecznie zlecać osobom trzecim czynności wchodzące w zakres własnych obowiązków służbowych?
Odpowiedź sądu
Nie, przedstawione pytanie nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego i nie pozostaje w związku ze sprawą.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pytanie to dotyczy sposobu rozumienia przez pozwaną instytucji potwierdzenia czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika i nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c., zwłaszcza w kontekście podstawowego rozstrzygnięcia opartego na umocowaniu pracownika.
Czy skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna?
Odpowiedź sądu
Nie, przedstawiona argumentacja nie przekonuje o oczywistej zasadności skargi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że argumentacja skarżącej dotycząca oczywistej zasadności skargi była ograniczona, dotyczyła tylko jednej, niepodstawowej przyczyny (art. 97 KC) i nie wykazywała prima facie sprzeczności z prawem ani powszechnie przyjętymi regułami interpretacji. Nie wykazała, że skarga zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | powód |
| "S." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. | spółka | pozwana |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis określający przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, oczywista zasadność). Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała ich wystąpienia.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis określający przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, oczywista zasadność). Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała ich wystąpienia.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis określający przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, oczywista zasadność). Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała ich wystąpienia.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis określający przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, oczywista zasadność). Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała ich wystąpienia.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis określający przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, oczywista zasadność). Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała ich wystąpienia.
Pomocnicze
KC art. 97
Kodeks cywilny
Sąd uznał, że zastosowanie tego przepisu miało charakter hipotetyczny w tej sprawie, a argumentacja skarżącej dotycząca jego zastosowania nie była przekonująca ani nie stanowiła istotnego zagadnienia prawnego.
KC art. 103 § § 1
Kodeks cywilny
Sąd uznał, że zastosowanie tego przepisu miało charakter hipotetyczny w tej sprawie.
KC art. 405
Kodeks cywilny
Sąd pierwszej instancji rozważał ten przepis jako ewentualną podstawę prawną, ale nie był to główny argument rozstrzygający sprawę.
k.p.c. art. 390
Kodeks postępowania cywilnego
Przywołany jako podstawa do porównania sposobu przedstawiania zagadnień prawnych przez sąd odwoławczy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedstawione przez skarżącą pytania prawne nie stanowią istotnych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c. • Przedstawione pytania prawne nie pozostają w związku z podstawami faktycznymi i prawnymi zaskarżonego wyroku. • Argumentacja dotycząca oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c.) jest niewystarczająca i nie przekonuje o wadliwości zaskarżonego wyroku. • Połączenie przesłanek istotnego zagadnienia prawnego i oczywistej zasadności skargi było niespójne.
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego związanego z art. 97 KC, statusem kontenera socjalnego i umocowaniem do czynności prawnych. • Oczywista zasadność skargi kasacyjnej ze względu na błędne zastosowanie art. 97 KC.
Godne uwagi sformułowania
Istotność problemu prawnego wyraża się w tym, że ma on znaczenie precedensowe dla rozstrzygania podobnych spraw lub rozwoju jurysprudencji. • Obowiązkiem wnoszącego skargę jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy. • Zacytowane na wstępie pytania nie stanowią istotnych zagadnień prawnych w opisanym tu rozumieniu, a niektóre z nich ponadto w istocie nie występują w sprawie. • Wobec tego jedynie ubocznie należy dodać, że pytania powódki, niezależnie od ich braku związku ze sprawą, nie stanowią również poważnych problemów prawnych. • Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance z art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej prima facie sprzeczności przyjętej przez Sąd drugiej instancji wykładni lub zastosowania prawa z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji prawa. • Do przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie wskazanej przyczyny kasacyjnej nie jest wystarczające samo kwalifikowane naruszenie prawa przez Sąd drugiej instancji. W art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c. mowa bowiem o oczywistej zasadności skargi, a nie o trafności zarzutu.
Skład orzekający
Beata Janiszewska
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty dopuszczalności skargi kasacyjnej, wymogi stawiane zagadnieniom prawnym i argumentacji o oczywistej zasadności skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy o zapłatę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na szczegółowe omówienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej i przesłanek jej przyjęcia przez Sąd Najwyższy. Pokazuje, jak ważne jest precyzyjne formułowanie argumentów.
“Sąd Najwyższy stawia jasne wymagania dla skargi kasacyjnej: brak istotnego zagadnienia prawnego i oczywistej zasadności to droga do odrzucenia.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania kasacyjnego: 2700 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.