I Ca 29/18

Sprawa dotyczyła apelacji powódki M. C. od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu, który zasądził na jej rzecz zadośćuczynienie w kwocie 3.570,00 zł i odszkodowanie w kwocie 590,68 zł z ustawowymi odsetkami. Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniu, że powódka doznała 10% uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku drogowego, ale przyczyniła się do powstania szkody w 30% z powodu niezapięcia pasów bezpieczeństwa. Powódka w apelacji zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 233 § 1 kpc) poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i wnioskowanie sprzeczne z zasadami logiki, a także naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 6 kc w zw. z art. 362 kc, art. 445 § 1 kc w zw. z art. 444 § 1 kc) poprzez błędne ustalenie stopnia przyczynienia się do szkody oraz nieodpowiednią wysokość zasądzonego zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy w Sieradzu oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd w pełni podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Rejonowego. Podkreślono, że materiał dowodowy został oceniony zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, a wnioski Sądu I instancji są prawidłowe. Sąd Okręgowy zgodził się z Sądem Rejonowym, że zasądzone kwoty zadośćuczynienia i odszkodowania odpowiadają przesłankom z art. 445 § 1 kc i art. 444 § 1 kc, przy uwzględnieniu 30% przyczynienia się powódki do obrażeń. Sąd wskazał, że powódka sama przyznała, iż w momencie zdarzenia sięgała po torebkę i odpięła pasy. Ocena stopnia przyczynienia się do szkody jest kwestią prawną należącą do swobodnej oceny sądu. Sąd Okręgowy uznał również, że pierwotne żądanie powódki w pozwie nie zostało rozszerzone po uzyskaniu opinii biegłych, a pojęcie „zadośćuczynienie częściowe” nie ma umocowania w przepisach. Zadośćuczynienie powinno mieć charakter całościowy. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany wyroku i oddalił apelację, nie obciążając powódki kosztami zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający