I C 900/19

Powód Z. J. wniósł dwa pozwy przeciwko M. K. (1) o zapłatę odszkodowania w łącznej kwocie 63 000 zł, twierdząc, że pozwany, kupując od swojego ojca (dłużnika powoda) gospodarstwo rolne, swoim zachowaniem wyrządził szkodę w majątku powoda. Powód wskazywał, że pozwany nie przekazał komornikowi należnych rat za zakupioną nieruchomość, co uniemożliwiło zaspokojenie wierzytelności powoda wobec ojca pozwanego. Sąd połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania. Podstawą prawną roszczeń był art. 902 k.p.c. w zw. z art. 886 § 3 k.p.c., który przewiduje odpowiedzialność dłużnika zajętej wierzytelności za szkodę wyrządzoną wierzycielowi egzekucyjnemu. Sąd oddalił powództwo, uznając je za bezzasadne. Kluczowym argumentem sądu było to, że powód nie wykazał poniesienia konkretnej szkody majątkowej. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność odszkodowawcza powstaje dopiero wtedy, gdy wierzyciel nie ma już żadnej możliwości ściągnięcia swojej należności od egzekwowanego dłużnika. W niniejszej sprawie wszystkie postępowania egzekucyjne przeciwko M. K. (2) nadal trwały, a komornik regularnie uzyskiwał środki. Zasądzenie odszkodowania w tym momencie byłoby przedwczesne i mogłoby prowadzić do bezpodstawnego wzbogacenia powoda, który mógłby zostać zaspokojony dwukrotnie. Sąd zwrócił uwagę, że pozwany wpłacał raty komornikowi, a powód sam przyznał, że część pieniędzy „wyegzekwował od ojca pozwanego”. Dodatkowo, sąd wskazał na wyrok w innej sprawie (I C 190/18), w której uznano umowę sprzedaży nieruchomości za bezskuteczną wobec powoda, co dawało mu możliwość zaspokojenia się z tej nieruchomości, jakby nadal należała do ojca pozwanego. Sąd uznał, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowań egzekucyjnych i ewentualnego stwierdzenia ich bezskuteczności, nie można mówić o poniesieniu szkody przez powoda. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. na rzecz pozwanego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający